“Kendi kendimden de, başka hiç kimseden de hoşnut değilken, gecenin sessizliğinde, yalnızlığında, kendimi bağışlamak, biraz da gururlanmak isterdim.”
Baudelaire
Masal’ın sözleri Rüveyda’yı çileden çıkardı. Rüveyda fal taşı gibi açılan gözleriyle Masal’a bakıp sert bir tokat attı. Masal tek kelime bile etmeden dolu dolu gözlerle yanından ayrıldı. Dile kelepçe vurulmuş gibi ardından bakakalan Rüveyda’nın yüzü hüzne büründü. Avazı çıktığı gibi bağırmak istedi. Göğsünün ortasına sertçe iki kez vurdu. Ah, dedi. Bütün bedenini saran acı Masal mıydı sadece?