Seray Sönmez
@SerayyX
428 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
‘’ kişi, kalabalıkta erir. bu eriyiş anında bir şey hissedilmese de sesler sustuğunda - şiirde geçtiği - "şenlik dağıldı, bir acı yel kaldı bahçede yalnız" çınlaması kalır acı acı... ‘’
Eridik, eritildik. Olmadıysa başka kalıplara zorla sığdırıldık. Sonra bir an şaşırdık kendimize. Tanımıyoruz bu bedende yaşayanı. Peki neden? Daha dündü bu kendini bilen. Yabancılaştı kendine işte, toplumdan yabancılaştı önce, sonra kendinden. Toplumun zorladığı kişi olmayınca sürgün edildi, sonra kendine baktı. Yaptıkları ve yapmak zorunda kaldıkları ona yabancıydı…
Geriye sayarak ilerliyoruz eserde, neden? Bu zamana gelene dek biz sandığımız biz değildik belki ve şimdi özümüze dönme vakti. Dönerken heybenizde bulunan her şeyi sorgulayın. Sizden çıkmış ve size mi ait, yoksa size uydurulmuş şeyler mi? Mesela hakikat nedir sizin lügatınızda? Yaşamak (ölmek), fark etmek nedir veya yaşadığınız ne zaman önemlidir sizin için? Dün, bugün, yarın?..
İlk geri saymalarda diyor ki, herkes yabancılaşamaz ve yabancılaşmak mutluluk sunmaz. Çünkü her şeyin illüzyon olduğunu anlamak yıkımdır. Kendisini toplum ve yine kendisi kandırmıştır insanın. Görmek için emek ve yürek gerekir…
Her şeye sıfırdan başlayan varsa biri, işte alsın okusun bunu. Felsefi ve psikolojik açıdan aktarılan ve açıklanan olgular, bugünü anlamaya yardımcı oluyor. Her kötü şeye tecrübe diyerek mutlu olduğunu sanan kişilerin kendini kandırdığını, deneyim üzerine yapılmayan şeyler için akıl yürütmenin yanlışlığını bu eserde okudum. Daha nice bildiğim ama tanımlamakta zorlandığım ya da hiç duymadığım/bilmediğim şeyleri yabancılaşma eserinde okudum. Kitabı bir kalıba sığdıramayız, türünü bu yüzden söyleyemiyorum. Ne deneme, ne roman ne de başka bir şey. Kendine özgü, tıpkı yabancılaşan insan gibi.
Bu kitap bana ne kattı?
emre timur isimli okura yanıt verildi
Seray Sönmez
teşekkür ederim, var olun...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Then, about that time jesus shouted, “eli, eli, lema sabachtani?”, which means “My god, my god, why have you deserted me?” , matthew 27: 46.
Emre Timur artık kaleminin belkemiğini kırmış, korkusuz bir eser sunmuş; Kuklacı. Kendisinin dokuzuncu kitabı olan bu eser, benim kendisinden okuduğum dördüncü eser. Ve şunu diyebilirim ki, kitaplar çoğaldıkça derinlik artıyor, kalemi güçleniyor. Bugün güçlenen bu kalemin, Kuklacı eserine başlık başlık bakalım.
+Karakterler
Elbette artık okuyanlar bilir ki, kabul edilmeyen (ötekileştirilmiş) karakterler ve onların bakış açısından okuruz her şeyi. Çünkü Emre Timur’un asıl amacı rahatsız etmektir yazdıklarıyla, haliyle bu da ancak dağılmış ya da ötekileştirilmişlerin hayatlarıyla olur. Zaten onlar hayatı yaşamak yerine, zamanlarını tüketmeyi yeğlerler, dışlanmış olarak toplum içerisinde.
Öncelikle yan karakterleri ele alalım; horlanmışlar (Eli, Eli, Lema, Şevaktani), baba ve kral en göze çarpanlar. Horlanmışlar zaten, dışlanmış olanlar, ama sadakatleri ve azimleri onları değerli yapıyor. Baba ise üvey baba, annesinin ölümünden sonra ona bakmaya başladı, ya isteyerek ya da istemeyerek. Kral ise, nefret dolu ve şiddet yanlısı, tek insan rejimini benimsemiş biri.
Peki asıl karakterler olan, Kuklacı ve Mandalina kimler ve kimleri temsil ediyor?
‘’Maria Magdalena ya da Mecdelli Meryem hakkındaki bir diğer inanışa göre, İsrail'de fahişelik yaptığı gerekçesiyle taşlanan Meryem'e İsa yardım eder. İsa, kadını linç etmek için toplanan kalabalığa Hiç günahım yok diyen devam etsin der ve bunun üzerine öfkeli kalabalık dağılır.’’
Mandalina, fahişelik yaptığı için taşlanır. O sırada onu koruyan Kuklacı, ‘’İlk taşı günahsız olan atsın!’’ der. Öncelikle ilk çıkarım ikisi hakkında şöyle olur ki, Kuklacı İsa’yı, Mandalina ise Maria
Dreamer isimli okura yanıt verildi
Seray Sönmez
Merhaba. 5 ay sonra gördüm, kusura bakmayın. Okudunuz mu? Düşünceleriniz neler ? 🌺
“Then, about that time jesus shouted, “eli, eli, lema sabachtani?”, which means “My god, my god, why have you deserted me?” , matthew 27: 46.
Emre Timur artık kaleminin belkemiğini kırmış, korkusuz bir eser sunmuş; Kuklacı. Kendisinin dokuzuncu kitabı olan bu eser, benim kendisinden okuduğum dördüncü eser. Ve şunu diyebilirim ki, kitaplar çoğaldıkça derinlik artıyor, kalemi güçleniyor. Bugün güçlenen bu kalemin, Kuklacı eserine başlık başlık bakalım.
+Karakterler
Elbette artık okuyanlar bilir ki, kabul edilmeyen (ötekileştirilmiş) karakterler ve onların bakış açısından okuruz her şeyi. Çünkü Emre Timur’un asıl amacı rahatsız etmektir yazdıklarıyla, haliyle bu da ancak dağılmış ya da ötekileştirilmişlerin hayatlarıyla olur. Zaten onlar hayatı yaşamak yerine, zamanlarını tüketmeyi yeğlerler, dışlanmış olarak toplum içerisinde.
Öncelikle yan karakterleri ele alalım; horlanmışlar (Eli, Eli, Lema, Şevaktani), baba ve kral en göze çarpanlar. Horlanmışlar zaten, dışlanmış olanlar, ama sadakatleri ve azimleri onları değerli yapıyor. Baba ise üvey baba, annesinin ölümünden sonra ona bakmaya başladı, ya isteyerek ya da istemeyerek. Kral ise, nefret dolu ve şiddet yanlısı, tek insan rejimini benimsemiş biri.
Peki asıl karakterler olan, Kuklacı ve Mandalina kimler ve kimleri temsil ediyor?
‘’Maria Magdalena ya da Mecdelli Meryem hakkındaki bir diğer inanışa göre, İsrail'de fahişelik yaptığı gerekçesiyle taşlanan Meryem'e İsa yardım eder. İsa, kadını linç etmek için toplanan kalabalığa Hiç günahım yok diyen devam etsin der ve bunun üzerine öfkeli kalabalık dağılır.’’
Mandalina, fahişelik yaptığı için taşlanır. O sırada onu koruyan Kuklacı, ‘’İlk taşı günahsız olan atsın!’’ der. Öncelikle ilk çıkarım ikisi hakkında şöyle olur ki, Kuklacı İsa’yı, Mandalina ise Maria
emre timur isimli okura yanıt verildi
Seray Sönmez
Çok teşekkür ederim. Dilerim ki siz yazar, bizler yorumlarız...
“Then, about that time jesus shouted, “eli, eli, lema sabachtani?”, which means “My god, my god, why have you deserted me?” , matthew 27: 46.
Emre Timur artık kaleminin belkemiğini kırmış, korkusuz bir eser sunmuş; Kuklacı. Kendisinin dokuzuncu kitabı olan bu eser, benim kendisinden okuduğum dördüncü eser. Ve şunu diyebilirim ki, kitaplar çoğaldıkça derinlik artıyor, kalemi güçleniyor. Bugün güçlenen bu kalemin, Kuklacı eserine başlık başlık bakalım.
+Karakterler
Elbette artık okuyanlar bilir ki, kabul edilmeyen (ötekileştirilmiş) karakterler ve onların bakış açısından okuruz her şeyi. Çünkü Emre Timur’un asıl amacı rahatsız etmektir yazdıklarıyla, haliyle bu da ancak dağılmış ya da ötekileştirilmişlerin hayatlarıyla olur. Zaten onlar hayatı yaşamak yerine, zamanlarını tüketmeyi yeğlerler, dışlanmış olarak toplum içerisinde.
Öncelikle yan karakterleri ele alalım; horlanmışlar (Eli, Eli, Lema, Şevaktani), baba ve kral en göze çarpanlar. Horlanmışlar zaten, dışlanmış olanlar, ama sadakatleri ve azimleri onları değerli yapıyor. Baba ise üvey baba, annesinin ölümünden sonra ona bakmaya başladı, ya isteyerek ya da istemeyerek. Kral ise, nefret dolu ve şiddet yanlısı, tek insan rejimini benimsemiş biri.
Peki asıl karakterler olan, Kuklacı ve Mandalina kimler ve kimleri temsil ediyor?
‘’Maria Magdalena ya da Mecdelli Meryem hakkındaki bir diğer inanışa göre, İsrail'de fahişelik yaptığı gerekçesiyle taşlanan Meryem'e İsa yardım eder. İsa, kadını linç etmek için toplanan kalabalığa Hiç günahım yok diyen devam etsin der ve bunun üzerine öfkeli kalabalık dağılır.’’
Mandalina, fahişelik yaptığı için taşlanır. O sırada onu koruyan Kuklacı, ‘’İlk taşı günahsız olan atsın!’’ der. Öncelikle ilk çıkarım ikisi hakkında şöyle olur ki, Kuklacı İsa’yı, Mandalina ise Maria
İlkay Yurttaş isimli okura yanıt verildi
Seray Sönmez
Çok teşekkür ederim, daha neler çıkar eserden... Benden ancak bu kadar 🙊
Ahmet Ümit okumayı, polisiye eserler içerisinde kaybolup ipucu aramayı seven ben; bu eserde hiçbir tahminimde doğru çıkmadım, planladığım son ile karşılaşmadım ve kimin hangi kılığa girdiğini bir kez hariç çözemedim. Alt metinlerinde bir sürü şey açıklayan bu eserde yoğun duygular arasında boğuşurken; zihnimde sıralı olan polisiye ve Türk roman yazarları sıralamasında mecburi bir değişime gittim. Mehmet Işık birinci ve Ahmet Ümit ikinci diye yer değişti.
Yazar, eserinde ele aldığı her konuyu en ince ayrıntısına dek işlemiş. Araya eklediği hiç fark edilmeyen ve okuyucuyu ters köşe olmaya zorlayan şaşırtmacaları ile okuyucuyu bir hayli yanıltmış. Duygu yoğunluğunun her sayfada kendini belli ettiği ve heyecanın her sayfada artarak ilerlediği eserde, olay örgüsünün işlenişi ve yapılan kurgunun okuyucuyu mest etmemesi imkansız. Mehmet Bey ele aldığı yaşanmış olayı öyle kurgulamış ki, gerçek ve kurgunun arasındaki o ince çizgiyi fark etmek pek mümkün değil. Daha da merak ettirmeden biraz konuya geçeyim.
Polisiye, dram, aşk ve heyecan… Ne ararsanız eserde toplanmış. Kötü başlangıçlarından dolayı hayata yenik düşen Hanzade, kendini korumak ve kanıtlamak için mafyalar arasında var olan Ligor, çayının demine acısını bal yapıp katan Ali,polisliğe aşık ve her görevi tiyatral planlar eşliğinde gerçekleştiren komiser Muharrem ile geri kalan her karakterin ayrı ayrı çarpıcı hikayeleri…
Demiştim ya alt metin hep bir şeyler anlatıyor diye. Onları da konuşalım isterim.
Her sarıklı hoca dini öğretme peşinde değildir tıpkı her insanın iyi kalpli olmadığı gibi… Sarsılmaz inançlarınız (her konuda) sizi çıkmaza sürükler. Kendi doğrunuzu bile sorgulamalı ve yaptıklarınızın sonuçlarının neler olabileceğini düşünmelisiniz. Hayatın amacını bulmak yerine yaratmalı ve bu yolda çaba sarf
Zehra isimli okura yanıt verildi
Seray Sönmez
Son harfine dek katılıyorum yazdığınıza. 🌼