Serdar Kurt
@SerdarKurt_
Kuşadası
58 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İdeal Devlet Yurttaşlarının Görüşlerinin Ana İlkeleri
Kitabın pazarlama adı ne kadar "İdeal Devlet" olsa da kitabın asıl adı "İdeal Devlet Yurttaşlarının Görüşlerinin Ana İlkeleri"dir. Kitaptaki bu isim farkı insanın kitaba yaklaşımını oldukça değiştirmektedir. Bu fark insana birinde İdeal devleti arattırırken diğerinde ideal insanı tanımak hedefine yöneltiyor. Kitabın asıl adı olan "ideal devlet yurttaşlarının görüşlerinin ana ilkeleri" olarak kitaba bakacak olursak Farabi kendi yaptığı felsefeye göre en küçükten başlayarak en büyüğe ulaşmayı hedeflemiş. Buna da hep var olanı ve ilk var olanları sıralayarak, dünya üzerinde ve gökyüzünde gördüğü sistemleri açıklayarak yapmış ve bunları bir büyük sisteme bağlayarak insanın sonra da toplumun ilkelerini ortaya koymuş. Bu ilkeleri belirlemesinde ve sistemleri inceleyip yaptığı felsefe sonucu sonuçlara ulaşmasındaki yöntemi tartışmaya açık olsa da doğru sonuçlara ulaşabilmiş mi diye sorucak olursak eğer, günümüz bilgi birikimiyle bu sistemlerin işleyişinin böyle olmadığını(gezegenlerin işleyişi, vücut organlarının görevleri-işleyişi gibi) doğru sonuçlara ulaşamadığını görürüz. Oluşturduğu Devlet-toplum yapısında da son derece bazı ilkel yöntemlerin(devletler arası güç politikası, kadın ve erkeğin toplumdaki rolleri, kölelik gibi) olduğu da dikkat çekmektedir. Yine de dönemin şartlarına göre düşünecek olursak dönemine göre ileri bir kafayla yazılmış bir kitap ve tarihi açıdan çıkarımlarda bulunmak için okunması gereken bir kitap.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Okurken en rahatsız olduğum kitaptı. Yaşanılan her duygu gerçek ve bir o kadar da korkunç. Victor Hugo'nun bu duyguları bu kadar gerçekçi işlemesi insanı hayran bırakıyor ama hemen ardından bu hayranlığın yerini büyük bir dehşet ve hüzün alıyor. Bir idam mahkumunun son günleri kimsenin düşünmeye dahi tahammül edemeyeceği kadar kötü olsa gerek. Onca insanın elinden alınan hayatlar ne suç işlemiş olursa olsun çok büyük bir ceza; toplumu bu şekilde ıslah etme düşüncesi de tamamen bir budalalık.
Harika betimlemeler eşliğinde insanoğlunun nasıl kendi sonunu hazırladığını çok iyi bir şekilde görebiliyorsunuz.
Yazar ufak kısa kısa öyküler ile bir çok konuya değinmiş. Olaylar Mars'ta geçiyor olsa da sorunlar aslında Dünya'nın sorunları: insanların açgözlülüğü, devletler arası anlamsız hırslar, din ve bilim arasındaki sonu gelmeyen rekabet, ve geçtiğimiz günlerde tekrardan yankı bulan(George Floyd) ırkçılık konusu gibi. Bu yazar günümüzde olan bu olayları yıllar öncesinden görüp bir şeyler söylemek zorunluluğunu kendinde hissetmiş. Bizim de artık bunlara dur deme vaktimiz gelmedi mi, diye düşünmeden edemiyor insan.
Kendilerini yeşil bir fanusa hapseden, birer saate göre kurulmuş makineyi anımsatan insanların distopyası.
Mutlu olmak için mahkûm olmak mı gerekir yoksa mutluluk pozitif değil de negatif bir şey midir? Ruh, irade bunlara ket vurmak, insanın özgürlüğünü elinden almak ne derece mükemmel düzeni sağlayabilir?
Bu soruları sıkça soracağınız ve cevaplarını bulabileceğiniz bir baş yapıt, distopyaların babası, Yevgeni Zamyatin'in Stalin yönetimine baş kaldırısı...
Stefan Zweig "Satranç" teması üzerinden aslında faşizmin insan psikolojisi üzerindeki baskısının ne derece korkunç sonuçlar doğurabileceğini ve insanın böyle bir baskı altındayken ne derece kendini kaybedebileceğini çok gerçekçi bir anlatımla ortaya koymuştur. Yazarın biyografisini de bilerek bu kitabı okuyunca dehşet verici bir etkileyicilikle kitabı bir solukta bitiriyorsunuz.
