Füruzan'ın okuduğum ilk kitabı oldu. Ve de iyi ki de okumuşum. Gerek anlatımıyla gerekse de hikayenin kendisiyle çok başarılı bir kitap olmuş. Dili ve anlatımı çok çok iyiydi ve de konusu da gerçekten insanı etkiliyor, sarsıyor. Bir insanın gençlik yıllarından hayatının son yıllarına kadar ki süreyi gözünüzün önünde film şeridi gibi bütün canlılığı ile görebiliyorsunuz. Ve zamanın acımasızlığını tabi ki de. İlk sevgilinin artık yanında olmasa bile ne olursa olsun bir insanın bütün yaşamını nasıl kapladığını görüyorsunuz. Sürekli içimden ah Mesaadet Hanım ah diye okudum kitabı. Kitapta zengin konak yaşamı ve de bu dünyanın mal mülk peşinde yiten mutsuz hayatları çok güzel yansıtılmış. İhtişam, görgü-görgüsüzlük, soy-sop, asalet gibi kavramlar çok güzel ve de inceden küçümsenerek işlenmiş kitapta. Kurtuluş savaşı, İzmir'in işgali fon olarak kullanılmış. Bir yanda sevdiklerini, hayallerini, gençliğini bırakarak savaşa, vatan savunmasına gidenler; bir yanda mal mülk derdine düşenler.Tabi kitabın ne konusu ne de teması bu. Ama kitabın konusu diyebileceğimiz; aşk ve bir insan yaşamının nerede manalandığı ve yetiştirilme şeklinin onun yaşamını nasıl etkilediği konusu bu fon ile öyle bütünleşmiş ki, eti kemiği olmuş. Spoiler vermemek için pek konuya değinmiyorum. Ama kitap gerçekten yaşam hakkında, insanın kendini nelere adaması gerektiği, yetiştirilme tarzının ne kadar önemli olduğu ve de ilk aşkın insan yaşamını son ana kadar ne kadar etkilediği konularında çok düşündürücü ve sarsıcı yoğunluk yaşatıyor. Gerçekten çok iyi bir kitap okudum. Tavsiye olunur.