Annem
sen gittin,
üşümeyi öğrendim.
-bir insanın içindeki mevsim
dışarıdan bağımsızmış.-
.
-bir çocuğun kışı
annesinin ölümüyle başlarmış
ve hiçbir güneş
o boşluğu ısıtamazmış.-
.
Annem
ellerin
artık yok…!
.
-Ben en çok annemin ellerini özledim,
çünkü dünya soğuk.-
bazıları
elindeki teraziyi adalet sanır
kendi yükünü hafif
başkasınınkini ağır tartar
.
bazıları kendini ışık sanır
karşısındakini gölge
kendi sesini hakikat
başkasının suskunluğunu hata
sokak lambaları;
her biri
küçük bir güneş edasıyla
ışıklarını yere bırakıyordu
.
her biri
yorgun birer nöbetçi edasıyla
sarı bir sabır gibi yanıyordu
.
zaman
oturmuş bir köşede
sessizce tespih çekiyordu
.
ben ise
karanlığın cebinde ömrümü
sisli sokaklarda
kalbimin adresini arıyordum
Düşünmek Yaşamın Pasını Silmektir, Tahsin Özmen