Seren Serezli
@Serence
108 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Annem
sen gittin,
üşümeyi öğrendim.
-bir insanın içindeki mevsim
dışarıdan bağımsızmış.-
.
-bir çocuğun kışı
annesinin ölümüyle başlarmış
ve hiçbir güneş
o boşluğu ısıtamazmış.-
.
Annem
ellerin
artık yok…!
.
-Ben en çok annemin ellerini özledim,
çünkü dünya soğuk.-
Sayfa 319
Seren Serezli
Annemi çok özledim🌸🌸🌸
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Anneler yaratılmışların en güzelidirŞiir
Ben dünyaya gözlerimi ilk açtığımda,
sadece sımsıcak bir kucak bulmadım;
güvenli bir yuva buldum, bir vatan gördüm.
Sevgi, şefkat, merhamet dolu bir yüz gördüm.
O annemdi.
Çocukken onu sadece anne sanırdım.
Meğer evimizin çatısıymış.
Kışa karşı duvarı,
karanlığa karşı kandili,
yokluğa karşı bereketiymiş.
Bir evde saatler bile
annenin ritmine göre çalışırmış.
O kalkınca sabah olur,
o sofrayı kurunca bereket gelir,
o pencereyi açınca eve güneş dolarmış.
Biz çocukken fark etmezdik.
Suyun bardakta hazır oluşunu,
ekmeğin sofrada bekleyişini,
ütülenmiş kıyafetleri,
toparlanmış odaları
hayatın doğal düzeni sanırdık.
Meğer bütün o düzenin görünmeyen adı:
anneymiş.
Bir ağacın kökü gibiydi.
Kimse kökü görmezdi,
ama bütün dallar onunla ayakta dururdu.
Seren Serezli
Aynn :)👍
Sırça Aynada İnsanŞiir
bazıları
elindeki teraziyi adalet sanır
kendi yükünü hafif
başkasınınkini ağır tartar
.
bazıları kendini ışık sanır
karşısındakini gölge
kendi sesini hakikat
başkasının suskunluğunu hata
oysa…;
aynı toprağın sinesinde demlenir bütün canlar
aynı güneşin altında büyür
.
ve hiçbir çocuk
hangi kapıdan dünyaya düşeceğini
hangi annenin duasına
hangi yoksulluğun içine
hangi kırık kapının eşiğine
doğacağını seçemez
zira hayat…;
herkesin aynı yerden başlamadığı
uzun bir yokuştur
kimi gölgede büyür
kimi güneş altında kavrulur
kimi ekmeğini alın teriyle yoğurur
kimi vicdanını
bir avuç çıkar uğruna savurur
.
Seren Serezli
Sırça aynada insan kendini sorguluyor. Umudunu hiç kaybetmeden.💕
Gün yanıyor,
Gece sular altında,
Bana öyle güzel bakma...!
Taşa donerim sevmezsem,
Allahım!...
Aşsız bırak ama,
Ne olur beni aşksız bırakma...!
Seren Serezli
Amin!...
HercaiŞiir
sokak lambaları;
her biri
küçük bir güneş edasıyla
ışıklarını yere bırakıyordu
.
her biri
yorgun birer nöbetçi edasıyla
sarı bir sabır gibi yanıyordu
.
zaman
oturmuş bir köşede
sessizce tespih çekiyordu
.
ben ise
karanlığın cebinde ömrümü
sisli sokaklarda
kalbimin adresini arıyordum
Düşünmek Yaşamın Pasını Silmektir, Tahsin Özmen
Seren Serezli
Çeşit görmemiş o, kendine baksın