Bir sürü toprağın oldu! Diye bağırdı reis. Uşağı hemen koşup yetişti, onu yerden kaldırmaya uğraştı, ama Pahom'un ağzından kan sızıyordu, son nefesini orada vermişti.
Uşağı küreği alarak Pahom'a uygun bir mezar alanı kazıp onu gömdü. İki metrelik toprak doyurmustu artık Pahom'un gözünü.
İçimizden birisi malını, parasını yahut bir eşyasını bir başkasına verdiğinde kendini alacaklı sayarken; yerine konması asla mümkün olmayacak zamanı vermekte neden bu kadar cömert ve savurgandır.