Kitap , yazarımızın ilk romanı ve bana acemiliğini yazmış gibi geldi . Bir uçak kazası ile adada mahsur kalan 12 - 6 yaş arası çocukların macerasını konu alıyor diyebiliriz . Olay örgüsü ve betimlemeleri yetersiz , yapmacık ve anlamsız buldum . Örneğin uçak adaya düşüyor 20 civarında çocuk hayatta kalıyor , okadar rahat bir düşüş ki domuzcuğun gözlüğü çizilmiyor bile ( bence burada tek camı kırılabilirdi ve çocuklardan bazıları sıyrıklar alabilirdi )ama pilotumuz öldü . Daha sonra ralph şeytan minaresini ( büyükçe deniz kabuğu ) öttürünce çok şiddetli ve ürpertici ses çıkıyor ve tüm çocuklar bu sese gelip buluşuyor ( gelmelerine anlam veremedim anlatıma göre bu sesten korkup ormanda kalmalıydılar )tüm çocuklar kumsalda toplanıyor ve durum değerlendirmesi yapıyorlar . Etrafta bir yetişkin olmadığından bir lider seçmeye karar veriyorlar ve , fiziki olarak iyi görünüşü ve şeytanminaresini öttürmesi sebebiyle kalpler ralph ten yana oluyor . ( aslında en akıllı ve sağ duyulu kişi olan domuzcuğun lider olması gerekli , fakat alt tabakadan insanlar gibi konuşması ve fiziki özellikleri onu geri plana atmakta ) çocuklar kendilerine kurallar koyuyorlar ör: sadece şeytanminaresini elinde tutanlar konuşacak gibi . Kendilerine barınak inşa ediyorlar jack ve korosu avcı birliği oluşturuyor … burada eleştirdiğim bir nokta da 12 yaşındaki çocukların ucunu yonttuğu çubuklar ile domuzu avlamaları ( sanırım yazarımız domuzu sadece tabağında gördü ) . Simonun sahilde öldüğü kısım da anlaşılmaz dı . Yazar bir fırtına çıkardı ve beş satır önce şimşekten korkan ve barınağa gitme kararı alan çocuklar simonun ormandan çıkması ile gladiatöre dönüştü ve simon kardeşimizi mızraklayarak öldürdüler , denizde yükselip simonu aldı . Jack isyan bayrağını çekti , kendi vahşi kabilesini kurdu ( ralph’in

Düşünce