Serhat Kılıçaslan
@Serhatklaslan
Eczâmızı hep rîk-i beyâbân-i gam itsek
Cânâne giden nâme-i hicrâna dökülsek.
Naili
Naili
Sayısız penceren vardı bir bir kapattım
Bana dönesin diye bir bir kapattım
Şimdi otobüs geIir biner gideriz
Dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türIüsü güç
Bir eIIerin bir eIIerim yeter beIIiyeIim yetsin
Seni aIdım bana ayırdım durma kendini hatırIat
Durma kendini hatırIat...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Onu gördüğüm andan itibaren yaşamım altüst oldu. Hem de ne altüst oluş. Bu öyle bir şey ki… Nasıl anlatsam!..
Bu, birbirine benzeyen günlerin içinden ansızın çıkıveren bir rüzgarın her şeyi değiştireceğine inanmak gibi; bu, yağmurun yumuşak yeşilini, çiçeklerin kırılganlığını, baharın kışkırtıcılığını yeniden hissetmek gibi… Yani anlatmak zor, ama yeniden gençleşmek, bir daha yaşayamam diye düşündüğün duyguların birden bire uyanıp seni ayağa kaldırması gibi…
Her sabah nereye gittiğini bilmeden işe giden,
her akşam nereden çıktığını bilmeden bir işten çıkan,
sevmediği işi yapan,
sevmediği hayatı yaşayan,
sevmediği kişilerle yaşayan,
gelip geçen bütün ölü kentlerin,
ölü doğmuş çocukları...
Gregor Samsa bir sabah huzursuz düşlerinden uyandığında kendini yatağında kocaman bir böceğe dönüşmüş buldu. Panzer gibi sert sırtının üzerinde yatıyordu ve başını biraz kaldırdığında tepesinde yorganın neredeyse kaymak üzere olduğu kubbe gibi yuvarlak, kahverengi, yay biçiminde sert çizgilerle boğum boğum olmuş karnını gördü. Geniş gövdesine oranla pek cılız görünen bir sürü bacağı gözlerinin önünde çaresizce çırpınıyordu.
