Şeri

Şeri
@Seriserilady
İnsan hayatı buydu. Yaşamak, başkaları tarafından muhasara altına alınmak, yavaş yavaş boğulmaktı. Yaşamak...
Sayfa 245
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
İnsanoğlu güzel şeye düşmandı. Nasıl bilmeden kendi saadetini, başkasının saadetini yıkmak isterdi? İnsanoğlu huzurun, iyiliğin düşmanıydı, kendi kendisinin düşmanıydı.
Sayfa 236
Huzur
Bir gün, "Vücutlarımız, birbirimize en kolay vereceğimiz şeydir; asıl mesele, hayatımızı verebilmektir. Baştan aşağı bir aşkın olabilmek, bir aynanın içine iki kişi girip, oradan tek bir ruh olarak çıkmaktır!" demişti. Böyle bir sözü ancak karşısındakini delik deşik eden bir seziş söyletebilirdi. Mümtaz, onun sükûtu kendisini ezmiş gibi silkindi.
Sayfa 208
Zaten Edna da tam anlayabilmiş değildi fakat orada bir süre sessizce otururken zihni giderek aydınlandı. Kocasına duyduğu bağlılıktan sıyrıldıkça içgüdüsel olarak onun cömertliğini de bir kenara koyma ihtiyacı hissediyordu. Mr. Pontellier döndüğünde ne olacağı belli değildi. Bir açıklama getirmek gerekecekti. İşlerin bir şekilde bir dengeye kavuşacağını sezebiliyordu Edna ama ne olursa olsun, bir daha kendinden başka kimseye ait olmamaya kararlıydı.
Sayfa 120
Kısacası, Mrs. Pontellier anaç kadınlardan değildi. O yaz ise Grand Isle'da sanki öyle kadınlar çoğunluktu. Gözlerini kıymetli yavrularından ayırmayan, gerçek veya hayali, herhangi bir tehdit anında açılmış koruyucu kanatlarıyla onların etrafında pervane olan bu kadınları tanımak kolaydı. Çocuklarını putlaştıran, kocalarına tapan, kendilerini birey olarak hiçe saymayı ve esirgeyen melekler gibi kanat çıkarmayı kutsal bir ayrıcalık kabul eden kadınlardı bunlar.
Sayfa 18