Umut
@Sermestce
Kitaplara değil buraya molam
“aut viam inveniam
aut faciam.”
beyin yerde üstünde ayaklar
başsız ayaklar koşuyor
düşüncenin üstünden
özgürlüğün üstünden
kravatlı ayaklar geçiyor
gözlüklü ayaklar
gözlü başsız ayaklar
kravatlı düşüncenin üstünden
en majör yerinde
masmavi bir solfejin
gözlerimin yaşarmasına boşverip
güldüm
inanmadılar
ben de inanmadım
güldüm
BaşlıyoruuzŞiir
gezdim tozdum eğlendim
çok yanlışlar eyledim
aşka yalan söyledim
işte buna yandım ben
Bir şiiri bitirmenin hüznü de böyleli oluyor, üzücü. Façalı, fiyakalı, karşı ‘durmaklı’, incelikli bir kitap. Finalde zaten Resulallahla benim aramdaki farklar var ki, yutkundurmuyor.
Uzun uzadıya yazıp spoiler dağıtmak istemem, meraklısına tavsiye ederim, bu kadar. Şimcilik hoççakalın!
