Serpil Eren
@SerpilEren
32 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Kitabı okumadım yaşadım !
Evet tam olarak hissettiğim bu.
Cengiz Aytmatov’un betimlemeleriyle , anlatım tarzıyla kitabın içinde adı geçmeyen bir karekter oldum ve olayları birebir yaşadım. Dede okula yetişmek için çabalarken önden ben koşmak istedim, dedeye yapılan haksızlıkların karşısında durmayan onu korumayan herkese çok öfkelendim ve görmezden gelinen, tek arkadaşı bir çanta olan o çocukla bir balık olup “BEYAZ GEMİYE” yüzmek istedim.
“Beyaz Gemi’de”, kendisine anlatılan masallarla hayatı değişen bir çocuğun iç dünyasını yolculuk yapıyoruz. Kitabın sonu mutsuz bir sonla bitmiş olsa da kazanan yine okuyucu oluyor.
(Kitap içinde anlatılandan
daha fazlası. Kitaptaki her karekter birer temsilci.)
Reklam
Bir çocuğun gözünden anlatılan kitaplardan öğreneceğimiz çok şey var aslında. Bu da o kitaplardan biri. Bir çocuğun gözünden savaşı, vahşeti görüyoruz kitapta. Din,dil, ırk ayrımından bihaber olsalar da bu ayrıştırmalardan yarayı en fazla alanlar yine çocuklar oluyor.
Kitap bize neyi mi öğretiyor ? Her çocuk masumdur onları bu masumluktan uzaklaştıranlar yetişkinlerdir.
Sunay Akın , kendine has üslubu ve yine çok beğendiğim bir kitabı. Öykülerine kimi zaman bir çift ayakkabıyla başlıyor , kimi zaman da öykülerini bir çift ayakkabıyla sonlandırıyor ama aslında bize “ bir çift ayakkabıdan” daha fazlasını sunuyor. Sunay Akın bizi tarihin, bilimin, sanatın derinliklerine götürüyor. Öğrenmeye daha çok susamış olarak bitiriyorsunuz kitabı.
