Bu kitabı ikinci kez okuyuşum ve bazı şeyleri daha iyi anladım. Öncelikle kitabın yazım dili, diyaloglar falan bana bi ara çok meşhur olan saçma fan YN hikayelerini anımsattı. Sanki konuşmalar 13 yaşındaki bi çocuğun sadece harry potter kavramlarını kullanarak ergenleri tatmin edecek türden bir sallamasıymış gibi geldi. Kitabın özgün hikayesi Jk Rowling e ait evet ama bunu Jack Thorne yazmış ve bir kaç mantık hatası var, önceki senaryoya pek bağlı kalınmamış. Büyük ihtimal tiyatro metni olduğu için gerçekten Harry Potter okuyormuş gibi anlamlı ve içine çeken gelmedi basitti. Ama garip bir şekilde zevk verdi. Özellikle Draco Harry sahnelerine aşık oldum hatta hepsinin dost olması beni çok sevindirdi çünkü hep böyle bir şey istemiştim Ölüm Yadigarlarında. Olayların başlangıcı bi tık saçmaydı yani Albus saçma sapan triplere girdi yani amacın ne? Ayrıca sanki Harry de biraz garip geldi ve GİNNY neden neden neden su kız hep arka planda ve çok az konuşuyor ya bu kız Harry Potterin karısı yani koskoca seçilmiş kişi biraz daha vurgulansa olmaz mı yanii o kadar güzel bir karakteri yeteneği varken harcanmış gibi hissediyorum. Bu arada ron hermione yine iyi geldi bana tatlıydı.Her neyse genel olarak pek Harry potter okuyormuş gibi gelmedi ama yine de eğlendim Scorpiusu çok sevdim ve draconun diyalogları çok hoşuma gitti Voldemort ve bellanın kızı olayı biraz fazla saçma geldi ve Kahşin ne? Neyse yine de sanırım 6 puanı hakkediyor son bir şey söyleyeceğim
Bu 3 çocuk sadece Harrynin mi isimleri sadece o koymuş bide travmatik isimler yani Ginny de bir el atsaydı da çocuklar düzgünce ve sade isimlere sahip olsaydı sjsjsj:)
Olsun yine de Harry potter candıırrrrr
Okuduğunuz için teşekkürler.