Kimse
@Sessiz_1234
Ne yapacağız şimdi? Kimin gördüğü gerçek? Hem gerçek nedir ki?
Doğu kökenli Cengiz Aytmatov'u Batı'da kabul ettiren, onu edebiyat alanında ölümsüz kılan eseridir. Bazı yazarlar vardır ki yarattıkları tiplerle ve kavramlarla tarihe mâl olurlar. Cervantes Don Kişot tipiyle, İvan Gonçarov Oblomov tipiyle edebiyat literatürüne girdiği gibi Cengiz Aytmatov da Mankurt insan tipiyle edebiyat literatürüne adını altın harflerle yazdırmıştır. Bu incelememde Cengiz Aytmatov'dan her ne kadar bahsetsem de yine de bir şeylerin eksik kalacağını düşünüyorum. Manas destanında yer alan mankurt kavramını edebiyatta ustaca kullanan sanatçı, Gün Olur Asra Bedel eserinde bunu derinleştirmiştir. O, döneminin diğer yazarlarından farklıydı. Geçmişini silmek yerine onunla bütünleşerek geleceğiyle barışık yaşadı. SSBC döneminde her şeyin kızılla adlandırıldığı dönemde o, eserine Kızıl değil Beyaz Gemi adını vererek insanlara alternatif bir bakış açısı olduğunu gösterdi. Babası o daha çocukken Kırgız kültürüne dair araştırmalar yaptığı için bir gece ansızın KGB tarafından tutuklanıp götürüldü ve bir sene sonra da kurşuna dizilerek idam edildi. Bu olay Cengiz Aytmatov için bir dönüm noktasıydı. Sistemi yenebilmek için ona karşı kılıçla değil kalemle savaşmaya karar verdi. Sistemin içinde kalarak ve yükselerek onunla mücadele etti. SSBC'nin sistemini yavaş yavaş ama derinden derine çökerten eserler, yazılar yazmaya başladı. Yerel kültürlerin ve manevi değerlerin insanı insan yapan unsurlar olduğunu hiçbir zaman unutmadı ve insanların da unutmamaları için uğraştı. Onun bu tarzını görünce Montaigne ile aralarında inanılmaz benzerlikler olduğunu görüyorum. Montaigne de yazdığı denemelerde her ne kadar krallığa ve kiliseye karşı saygılı davranmışsa da onları yıkmak için daha iyi bir silah icat edilemezdi. Cengiz Törekulovic Aytmatov da komünist rejime karşı hiçbir
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitap, hem hikaye, hem de dili itibarıyla edebiyat tarihinde özel bir yere sahiptir. Üzerinden biraz zaman geçtiği için tam anımsayamasam da karakterler son derece doğaldı ve çok iyi tanıtılmıştı okuyucuya. Cümleleriyle, betimlemeleriyle her bir karakter okuyucunun kafasında rahatça ete kemiğe bürünebiliyordu. Kötü karakter o kadar ince düşünülerek yaratılmış ki hiçbir yerde bu kadar da olmaz dedirtmiyordu size. Her söylem, her eylem son derece insani ama son derece de kötüydü. Yani sınır biraz aşılsa tüm inandırıcılığını kaybedebilirdi karakter ve hikaye ama yazar çok iyi kurmuş bu dengeyi. Über bir kötü adam yaratmış ama aynı zamanda o kötü adamı insana özgü duygularla fazlasıyla donatarak gerçekçi kılmış. Dünya tarihinde bu işi en iyi yapan, yani bir karakterin ruh halini, duygularını en iyi yansıtan, aklını hatta ruhunu okuyan yazar Dostoyevski' ydi tartışmasız. Bu kitapta da Emily Bronthe ana karakteri bir Dostoyevski edasıyla hazırlayıp sunmuş okuyucuya. O kadar ruh çözümlemesine girmemiş elbette ama ana karaktere yaşattıklarıyla, söylettikleriyle okuyucuya fazlasıyla hissettirmiş ana karakterin duygularını.
Filmi de var bu arada ama ben izlemedim.
Kitap küçük bir kız çocuğunun olaylara bakış açısından ve onun ağzından yazılmış. Olaylar 1930 yılının Amerika'sında geçiyor. Zenci-beyaz ayrımının olduğu , insanların sınıflandırıldığı zamanlar... Scout ve Ağabeyi Jem babaları Atticus ile birlikte yaşamaktadırlar. Anneleri ölmüştür. Evlerinde çalışan ve bir zenci olan Calpurnia çocuklara da bakmaktadır. Babaları avukattır. Çocuklar bütün zamanlarını bahçede oynayarak, evlerinin arka tarafında yaşayan ve evden hiç çıkmayan Boo Radley'i merak ederek geçirirler. Yaz için komşularına gelen Dill ile iyi arkadaş olurlar. Kitabın başında Jem'in kolunun kırıldığından bahsedilir. Scout birkaç yıl geriye giderek olayı meydana getiren olayların başlangıcını bize anlatmaya başlar. Kitaptaki en önemli olay bir zencinin bir beyaz kıza tecavüz ettiği iddiası ve bu olayın mahkemesidir. Zencinin savunmasını Atticus üstlenir. Bu olayın üzerine kasabanın çoğunluğu ailenin üzerine özellikle de çocukların üzerine gelirler.
Dönemin atmosferini özellikle de çocukların duygularını ve tepkilerini çok iyi dile getirmiş yazar.Sıkılmadan okunan, okuyucuyu düşündüren, eğlendiren ve geçmişi ve insan hatalarını gözler önüne seren bir yapıt.
