Sewalsl
@Sevalwsl
kirik kalpler mezarligi
Lise
59 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
7/10
6 günde okudu
·Okunma: 06 Şubat 2025 20:19
·2025 1. kitabı
“Hadi ama... Lütfen bu tatlı su vârisine yardımcı ol...”
Sonra bir kahkaha işittim.
İblis kahkahası.
“Naguelinle gerçekten konuşarak mı anlaşmaya çalışıyorsun su vârisi?” Omuzumun üzerinden Daren'in tünediği ve ayakta, ağacın gövdesine yaslanırken oldukça rahat göründüğü dala baktım. Tıpkı bir karga gibi.
“Git başımdan.”
“Cık cık cık... Ariana size gerekli terbiyeyi vermiyor anlaşılan. Bir lordla nasıl konuşulması gerektiğini bilmiyor musun?”
Kıçımın Lordu.
Onu yok saydım ve maymunun peşine düştüm. Diğer ağaca geçmek bu defa sandığımdan daha kolay olmuştu ama maymun uzlaşmaya niyetli değildi. Daha da kötüsü Daren ona öyle bir hırlamıştı ki yakın çevredeki bütün irili ufaklı hayvanlar bu kükremeyle toz olmuştu.
“Sen gerçekten ruh hastasısın!” diye bağırdım.
“Eh,” dedi kaygısız bir tonla. “Buralardaki tek deli sen olsan çok sıkılmaz mıydın?”
Sabır dilenerek yeniden ona sırtımı döndüm. Kendi içinde durmaksızın söylenip inmeye çalışırken bir anda önümde belirdi, basmak üzere olduğum körpe bir dala kuvvetle bastı ve sessizliğe gömülmüş ormanda yankılanan bir kırılma sesiyle ayağım kaydı. Panikleyince tutunacak bir şey bulamayıp boşluğu yoklamaya koyuldum. Hiç de yavaş olmayan bir şekilde çığlık atarak düşmeye başladım...
“Yakaladım seni!”
Kalbim durmuştu. Ya da en azından öyle hissediyordum. Sonra aynı kalbim göğsümü delip geçecek şekilde atmaya başladı. Nefes almak akıl işi değildi. Zaten şu andan itibaren aklımı kaçırmadıysam da kaçıracağıma emindim.
“Bırak da öleyim en azından!” Gözlerimi açtığımda ciddi bir ifadeyle, tek kaşını kaldırmış bana bakıyordu.
“Deli deli konuşuyorsun yine,” dedi pişkin pişkin.
“Ne istiyorsun benden Daren?”
“Kendini bu kadar önemsememeli mesela. Genel prosedür. Alandaki herkesi gözlemliyorum.”
“Evet ama aynı zamanda beni fazla ilgi ve alakanla
“Ayz lütfen benden nefret etme, senden başka hiç kimsem kalmadı.”
“Şiişt... Ne durumda olduğunun farkındayım. Seni yarı yolda bırakmayacağım, söz veriyorum Nova onların nefretinin bana bulaşmasına izin vermeyeceğim, bu zamana kadar kimsenin bize zorbalık yapmasına izin verdik mi?”
Başımı iki yana salladım.
“Bunun da üstesinden geleceğiz. Ne olmuş yani, öbür tarafta ben kimsesizdim, param yoktu, evim yoktu, sen beni kolladın, benimle paylaştın, bana evini açtın, aileni bile paylaştın. Yemin ederim onları ben de özlüyorum, buranın büyüsüne kapılıp her şeyi unuttuğum yok ama bir şekilde ayak uydurmalıyız. Seni düşünmediğim hiçbir anım yok, onları ikna edeceğim ama önce güvenlerini kazanmam lazım.”
Başımı salladım. “Haklısın. Hayır, benim için endişelenme. Bunu da halledeceğiz.”
“Elbette. Biz kardeşiz, bunu bizden kimse alamaz. Biyolojik saçmalıkları önemsemediğimiz gibi, buradaki krallıkları da önemsemeyeceğiz. Bana güven, ikimiz için de çok güçlü olacağım Nova, ikimiz için.” Derin bir nefes aldım ve ona inandım. Bunu yapabileceğinden kuşkum yoktu, bunu yapabileceğimize inandım. Bizim dünyadan daha büyük olduğumuza.
Onun parlak gülümsemesine ve mutluluğuna bakıp bir daha göremeyeceğim alemi düşündüm, ışıldayan gözlerine bakıp Sina'nın teklifini düşündüm, arkadaşıma bakıp gözlerinde ne zaman bana karşı bir nefret oluşacak diye düşündüm.
Sonra dönüp ona sarıldım.