İnsan özünde ne varsa onu veriyor ve nedenini sorgulamıyor; karşılık bekleyen de yeterince vermiyor. Ancak insan bir tek şeyini vermez;esas olanı: özgürlüğünü. Çünkü her özgürlüğün bir sorumluluğu vardır.
Zweig yine harikalar yaratmış. Bir insan, alelade bir yankesiciyi bile bu kadar ilginc bir şekilde nasıl tarif edebilir inanılır gibi değil. Her eserinde olduğu gibi müthiş betimlemer ve muazzam bir olay örgüsü.
Kitabın sonundaki Prater'de İlkbahar kısa ama etkileyici, insanın içini ısıtan bir hikayeydi.
Zweig'ı mutlaka okuyun en azından bir eserini bile okuyun. Çokça tavsiyemdir :)