Sevda Zorlu
@Sevdaaaaaaaaaa
Beni bende demen, bende değilem
Bir ben var bende, benden içeri
Öğretmen
Lisans
Eskişehir
30 Temmuz
230 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
BABAMIN GÖZYAŞLARI
Kitabın bana gelişi ile başlamazsam olmaz. Bir mesaj aldım. "Sana gönderdiğim kitabı okuyup alıntılayıp inceleme yazarsın umarım. Yazarı 1K dan, destek verelim "
Hasan Ali Toptaş benim için ne anlattığı değil nasıl anlattığı ile ilgilendiğim bir yazar. Kelimeleri en basit halleriyle, çok alışıldık bir cümle kurduğunu düşünürken, anlamın nezaketinden ve vuruculuğundan etkilenip, kelimeleri cümleye yerleştirmemiş, onlara dans ettirmiş hissine kapıldığınız bir yazar.
Gölgesizleri okuduğumda yazarını bilmeden okusam bir kitabı - ki bunu sıkça yaparım- evet bu kesinlikle Hasan Ali Toptaş kitabı diyebileceğim kadar yazara özgü bir kitap...
Var mıyız, yok muyuz?... Sorgulatan, kısacık bile yok oluşlara sayfalar sığdırıp, hayaldi, geçti diye toparlatan bir kitap... Gerçekten geçti mi? Nasıl yani? Ama nasıl olur ki? diye devam eden yüzlerce soru taşıyıp beyninizde, büyülü ama trajik bir yolculuğun sonu gelmiş ama etkisinden uzun süre gidememiş olursunuz. Sindirmeniz, üstünde düşünmeniz, kurgunun naif çizgisinde kendinize gelmeniz kitabın gücünü temsil eder benim için...
Şehir ve köy geçişleri, ağır duyguların iki farklı kesimde bulduğu yankı, olağanüstü olayların işlenişindeki gizem, havada kalan ama sonuç olarak belirtilen her durum sizi etkileyebilir. Gün içinde boşluk anında okunmaktan çok benim için kahvem ve fonda müziğimle okuduğum bir kitap. Okunur mu, okunmalı mı? Kesinlikle...
Sanat değeri taşıyan edebi bir eser mi, deseniz, değil... Olması da gerekmiyor zaten. İçinde anlatılan kişiler ve olaylar gerçek hayattan olmasa " yok canım, o kadar da değil, olmaz " derdim. Psikiyatrın izlenimleri ve hastaların yaşadıkları günlük dille, en yalın halle ve doğal ayrıntılarla aktarılıyor. Olayların içine onların gözüyle dahil oluyor, onların düşüncedeki değişimlerini izliyor, davranıştaki çelişkilerini rahatça fark ediyorsunuz. Hep acılı hayatlar, derin izler, yoğun duygular anlatılmış. Günümüzde, günümüze en yakın zamanda hala güçlü ve azimli kadınların bile küçücük mutluluklar, sevgi ihtiyacı, beğeni dileği ve sevgi uğruna çok önemli özverileri var. Bu güçlü kadınlar belki bir süre sonra hayatlarına muktedir olabiliyorlar ama yitik yılları ve geçmişleri kalplerinde derin acılar bırakıyor. Akıllı ve mantıklı olan bu kadınlar, yine duygularına yenik düşüp, zaafiyetlerinin ağır yükü ile yol alamadıkları belki de hayatın öğretisi olarak teselli bulacakları yıllar yaşıyorlar.
Peki ne yapmalıyız? Çok zeki, çok başarılı, çok eğitimli, çok kültürlü bile olsak biz kadınlar duygularımıza ve güçlü hislerimize hangi yaşta olursak olalım yeniliyorsak, toplumda yalnız biz değil, erkeklerimiz de bizim kadar önemli bunu bir daha görüyoruz. Hangi güçlü duygu bize yanılgılar yaşatıyorsa o yanımızı onarmalıyız. Sevdiklerimiz, sevenimiz, sevmeyi göze aldıklarımızla aynı duyguda ve aynı yolda yürüyor olmanın huzurunu yaşamak dileğiyle...
Biliyorum emek ama niye 3 hikayeden 1.sinde bile umduğumu bulamadım. Hiç Ahmet Ümit okumamış olsam belki bu kadar şaşırmazdım. Devam etmiycem. Popüler olması, her yerde reklamları olması sonucu değiştirmedi.
