Bakımı olmazsa yıkılır ev. Bakımı olmayınca insan da yıkılır. İkisi birbirine dayanak olacak ki ikisi de yıkılmasın. Ev insanın en büyük yoldaşı. Ev insanın her halini bilir. Hani duvarların dili olsa da konuşsa derler ya.
Gençler bizi hemen bir kenara itiveriyorlar ama bilseler ki ne kadar yaşlanırsan yaşlan sen de herkes gibi yaşamak istiyorsun. Ancak mezarda bitiyor hayat. Mezara girmedikçe, göğsünün altındaki kalp attıkça sen de istiyorsun hayattan payını... Gençler bir bilseler, anlasalar bunu...
Bir kadın geldi yanıma, benden yaşlı. Kimsin, necisin diye sormaya fırsat kalmadan, "Huzurevine yazıldık ya bugün kızım" dedi. "Af buyur, anlamadım" dedim. "Huzurevine yazıldık" dedi tekrar. Başka da konuşmadı. Ne anlatsın başka? Diyeceğini dedi zaten. Ben de bir şey demedim. Ne denir? Geçmiş olsun mu, hayırlı olsun mu? Her şeye de bir kelam edecek değiliz ya...Bazı şeylere de susulur. Buna susulur mesela. Susulmalı.