“Biliyor musun Sophia, bu hayatta beni en çok ne korkutuyor?
Ne hastalık,
ne yalnızlık,
hatta ne de ölümün kendisi…
Beni asıl korkutan şey,
bütün bir hayatın geçip gitmesi,
ve bir an bile gerçekten yaşadığımı hissetmemiş olmam düşüncesi.
Bir gün uyanıp da fark etmek…
Kalpten kahkahalarla hiç gülmemişim,
delicesine hiç sevmemişim,
acıdan hiç haykırmamışım,
ruhumu yakarcasına hiç ağlamamışım…
Yaşadığım her şeyin sadece birbirine benzeyen günlerin bir zinciri olduğunu,
sürprizsiz, sarsıntısız, damarlarımdaki kanı harekete geçirecek hiçbir şey olmadan geçtiğini fark etmek…
Asıl ölüm bu değil midir?”
Çehov