Buchwurm
@Severine
14 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
9/10
15 günde okudu
·2025 30. kitabı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Harry Potter serisinin ikinci kitabıyla karşınızdayız.
Bu kitapta yavaş yavaş işlerin karanlıklaştığını ve ciddileştiğini görüyoruz. O ilk kitaptaki çocuksu hava yine var ama ileriki kitaplara çok fazla atıf bulunuyor. Yazar, 6. kitabın spoiler’ını bile bu kitaptan vermiş diyebilirim. Bütün kitaplar birbiriyle bağlantılı ve planlanmış. Harry Potter’ın içine girip saklandığı dolabı, 6. kitapta bir daha görebiliyorsunuz.
Spoiler!
Açıkçası benim en çok kafama takılan şey şu: Dumbledore, okula aldığın hocaları hiç mi araştırmıyorsun? İlk kitapta hocanın kafasının arkasında Voldemort çıktı. Bu seferki zaten aşırı derecede beceriksiz bir adam ve diğer hocalar bile ondan nefret ediyor. Adam tamamen bir oyuncu gibi. Koskoca yılanla 2. sınıf öğrencileri savaşıyor!
Karanlık Sanatlara Karşı Savunma hocalarının hepsi neredeyse çok kötüydü bütün seri boyunca. Sadece bir iki tanesi iyi çıktı. Aslında bu kitapta hortkulukların varlığını Dumbledore anlamış oluyor gibi. Ama araştırmak yerine 6. kitaba kadar bekliyor. Keşke böyle yapmasaydı.
Yine mesela okuldan uzaklaştırılıyor ama Sırlar Odası açıldığında neden araştırma yapmıyorlar? Hermione Granger bile yılanın ne olduğunu, nereden çıktığını, borulardan girdiğini araştırarak buluyor. Siz McGonagall ve Dumbledore gibi çok güçlü hocalarsınız, keşke biraz siz de yardım etseydiniz.
Beni en çok kitapta üzen şeylerden biri, Ron’un ailesinin durumunun kötü olması. Ron’un asası kırılıyor ama onu bile bantlayarak uzun süre kullanmak zorunda kalıyor.
Bu kitapta Hagrid’in geçmişini öğreniyoruz; Hagrid’in neden okuldan atıldığını. Mesela taşlaşan insanları adamotuyla eski hâline getiriyorlar ama bu adamotu sadece Hogwarts’ta mı var? En azından yazar şöyle bir şey yazsaydı: “Adamotları çok nadir bulunur, hiçbir yerde yetişmez, üretimi çok
Henüz kitabı okumayanlar için spoilerlar olabilir.
Filmleri izlemiş biri olarak ilk kez baştan sona Harry Potter maratonu yapmaya karar verdim. İlk kitap daha çok evrene giriş gibi. Filmde olmayan bir sürü ayrıntı var. Beni en çok etkileyen kitabın ilk bölümüydü. Orada Harry'nin ailesi yeni ölmüş ve Hagrid Genç Sirius Black'in uçan motorunu alarak Harry'i teyzesine getiriyor. O gün herkes kutlamalar yapıyor ve mugglelar bile bir şeylerin olduğunu fark ediyorlar. Beni orada şaşırtan şey Dumbledore'un aslında çok da üzülmüş olmamasıydı. Asıl üzülen kişi McGonagall ve Hagrid gibi görünüyordu ve Harry'i Dursleylere bırakmak istemediler. Dumbledor daha çok bir düşmandan kurtulup rahatlamış gibiydi. İnsanların neden filmlerden çok kitapları sevdiğini anlayabiliyorsunuz. Yazarın hayal dünyası çok çılgınca. Her şeyi hayal etmiş olması. Quidditch'i, Hogwarts'ı, Sihir bakanlığını gerçekten çok iyi. Çok sürükleyici dili akıcı bir kitap ve gerçek dünyadan kopuyorsunuz okurken.
Benim kitapta biraz aklımı kurcalayan şey şu oldu: Hogwarts çok güvenli, Dumbledore çok güçlü, ama Felsefe Taşı’nı Harry koruyor. Evet, Harry ana karakter, ama bu kadar kolay ulaşabiliyor olması ya da mesela öğretmenlerden kötülüğün bu kadar kolay okula sızıyor olması... İnsan biraz yetişkin gözüyle okuyunca diyor ki: “Acaba bu Hogwarts aslında o kadar da iyi korunmuyor mu?”
İnsan sadece filmleri izlediğinde, Dumbledore’un Gryffindor’a puan konusunda biraz torpil geçtiğini düşünüyordum. Ama şimdi kitabı okuyunca fark ettim ki, Snape sürekli onlardan puan kırıyor. Mesela doğrudan 20’şer, 30’ar puan sırf kütüphanenin kitabını okuldan çıkardıkları için kırıyor. Her gördüğünde puan kesiyor. Aslında Dumbledore biraz onları telafi ediyormuş.
