Kimi insanların ölmesi ne kolaydı.Lanet bir trenin gelmesi yetiyordu.Benimse gökyüzüne gitmem ne kadar zordu.Gitmeyeyim diye herkes bacaklarıma yapışmıştı.
“Dayanamıyorum artık Theo, yaşamın ağırlığına daha fazla dayanamıyorum. Unutmaya çalışıyorum, daha çok resim yaparak unutmaya çalışıyorum ama olmuyor. Kulağımdaki çığlıklara karşı koyamıyorum. Kendime zarar vermekten çok korkuyorum .
~Van Gogh~
"Ben, seni görür görmez anlamıştım: bütün kaygısız görünüşünün altında, duygulu, içine kapanık bir insan olduğunu. Bunu beğendim işte."
Tutunamayanlar, Oğuz Atay