Ne kadar sevilirsek sevilelim, karşılanmamış ihtiyaçlarımız, gözden kaçmış duygularımız, merak edilmemiş meraklarımız, susturulmuş gözyaşlarımız vardır. Ancak birçoğumuz, yaşamdaki bu küçük sıyrıkları bir varoluş becerisine dönüştürebiliriz. Burada sanırım anahtar kelime "sevgi"... Eğer bir çocuk, koşulsuz sevgiyle büyütülmüş ve bunu hissedebilmişse, bireysel özelliklerinin izin verdiği oranda tüm yaşam olaylarını yeniden yorumlama ve olumlama becerisi geliştirir. Bunu hep aşı ve hastalık ilişkisine benzetirim. Sağlıklı bir vücudun zayıflatılmış virüslerle, büyük hastalıklara donanım kazanması gibi, sevgi ortamındaki küçük sıyrıklar, büyük yaşam olaylarıyla baş etme gücü kazandırır insana.
Çocuklarınıza yaşamdan söz edebilirsiniz,
ama sizin sözleriniz, yaşamın kendisi olmaz.
Onlara, gördüklerinizi gösterebilirsiniz,
ama sizin gösterdiklerinizle onların gördükleri ilelebet farklı olacaktır.
William Martin