Hayat yanlışlarla dolu bir alışkanlıktır. Bir şeyin bize rastlaması illaki tesadüfün eseri değildi, kader de buna mani olabilirdi. Her şeye rağmen insanın kendisiyle de randevulaşması lazımdı.
Söz vermiştim kendi kendime:Yazı bile yazmayacaktım.Yazı yazmak da bir hırstan başka neydi? Burada namuslu insanlar arasında sakin,ölümü bekleyecektim.Hırs,hiddet neme gerekti? Yapamadım.Koştum tütüncüye,kalem kağıt aldım.Oturdum.Ada'nın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkardım.Kalemi yonttum.Yonttuktan sonra tuttum öptüm.Yazmasam deli olcaktım.