Hz. Peygamber sevgisinde de dengeliydi. Sevdiklerinin yanlış davranışlarını, o sevginin hatırına asla kabul etmez, sevmediklerinin ise doğru tavırlarını asla sevmemesinin kurbanı etmezdi. O fiil ile faili ayırır, mümeyyiz bir akıl ile hep dengeyi esas alırdı.
Seven, sevdiğinin sevdiklerini sever; sevdiğinin düşman olduklarına da düşman olur. Onlar da Efendimiz'i yürekten seven yiğitler olarak Efendimiz'in dostlarına dost, düşmanlarına düşman olmuşlardı.
Allah'a inanan insanın özgür olduğuna inanıyorum. İnsan boynuna zincir atan, takan eşyadan ve öteki insanlardan, insanların tanrılaştırdığı kişi ve eşyadan insanı ancak Allah kurtarır. Yani insanı ancak Allah özgür kılar. İnkâr tutsaklık, inanç özgürlüktür.