Hakimiyet tümüyle Allah'a aittir. Zira İslâm'ın, insanlar için uygun gördüğü milliyet; Arabı, Bizanslıyı, Persliyi, diğer renk ve ırktan olan insanların tümünü Allah'ın sancağı altında bir ve eşit sayan inanç milliyeti idi.
Hz. Peygamber sevgisinde de dengeliydi. Sevdiklerinin yanlış davranışlarını, o sevginin hatırına asla kabul etmez, sevmediklerinin ise doğru tavırlarını asla sevmemesinin kurbanı etmezdi. O fiil ile faili ayırır, mümeyyiz bir akıl ile hep dengeyi esas alırdı.
Seven, sevdiğinin sevdiklerini sever; sevdiğinin düşman olduklarına da düşman olur. Onlar da Efendimiz'i yürekten seven yiğitler olarak Efendimiz'in dostlarına dost, düşmanlarına düşman olmuşlardı.