Şeyda
@Sevgiliseyda
6 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Tümüyle haklıydı, belki eskiden de berbat bir yerdi dünya, belki eskiden de bu kadar bencil, bu kadar acımasız, bu kadar aptal, bu kadar cahildi insanlar ama bu kadar cüretkar değillerdi. İnanmasalar bile bilgiye kıymet veriyorlardı, vicdanlı olmanın öneminden bahsediyorlardı, merhametli olmak gerekir diyorlardı. Haklı olmanın, adil olmanın, fedakar olmanın bir anlamı, bir değeri vardı. Oysa şimdi insanlık barbarlık dönemine geri dönmüştü. En kıymetli şey güçtü, güce sahip olmaktı. İster zenginlikle, ister siyasetle, ister dinle, ister futbolla, ister çalarak, ister uyuşturucu satarak, isterse öldürerek elde edilmiş olsun hiç fark etmez, güce
sahipsen bütün kapılar sana açılıyordu. Üstelik kimse de bu saltanatı, bu kudreti, bu zenginliği nasıl elde ettin diye sormuyordu. Çünkü gücün pazarlayıcısı cehalet olmuştu, Onu kıymetli hale getiren ise ahlaksızlıktı. Cehalet bütün kötülüklerin temeliydi. Ahlaksızlık, hırsızlık, yolsuzluk, zalimlik aklımıza ne gelirse cehaletin üzerinde yükseliyordu. Eskiden cahillik utanılacak bir şeyken, şimdi halkın otantik bir kimliğiymiş gibi sunuluyordu. Bilgili olmak adeta bir
suça donüştürülmüştü, cahillik ise artık milli kimliğimiz olarak alkışlanıyordu. Bu da hayatı öldürüyordu işte. Yaşamanın manasını elimizden alıyordu. Toplumun, ailenin,
arkadaşlığın, aşkın, sevginin, hepsinin içini boşaltıyordu.
Biz böyleyiz, nesli çoktan tükenen, akılları burada, gönülleri geçmişte kalmış o acayip insanlardanız. Şikayet etmiyorum, sakın yanlış anlama, asıl böyle oldugumuz için güzeliz, bunun için bir aradayız, bunun için kopamıyoruz.
Ne oluyordu bana böyle? Kendimi bu saçma sapan duygulara kaptırmamalıydm. Saçma sapan mı? Duyguların mantıkla alakası yoktur ki saçma olsun. Ne hissediyorsam oydu.
Reklam