Sevgi Ekol
@Sevgiokr
Artık Cerrah'ın raptiyeleri yoktu ama harita yerli yerindeydi hala.Başka bir katilin hareketlerini takip etmek için batırılacak yeni raptiyeleri bekliyordu.Bütün bunların ne anlama geldiğini düşündü.İki yıldır bu dairede oturuyordu ve duvarlarındaki tek süs bu Boston haritasıydı.
Görenler bundan nasıl bir sonuç çıkarırlardı acaba? Benim hayatım bu, diye düşündü.
Benim evrenim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kendini kanepeye bıraktı, silahını bir kenara koydu, başını ellerinin arasına alıp sıktı.
Warren Hoyt'la ilgili bütün düşüncelerini de işte böyle beyninden sıkıp boşaltabilmeyi isterdi.Ama o hep oradaydı;
Uyanık kaldığı her an bedenine işleyen,
Kesilip alınamayan bir tümör gibi..
midesinde çok yakından tanıdığı bir duygu, dışa vurulmamış öfkenin buruntusu vardı. Tanrım, çocukluğundan nasıl sağ çıkmıştı?
Kötülük ölmüyor. Asla ölmüyor. Sadece yeni bir yüze, yeni bir isme bürünüyor. Bize sadece bir kez dokunması, bir daha çarpılmaya karşı bağışıklığımız olduğu anlamına gelmiyor. Yıldırım da aynı yere iki kere düşebilir.
Bir avcı için yaralı avının kokusu kadar heyecan verici bir şey olamaz. Neredeyse kanlı hayvanın, kirletilmiş etin kokusu burnuma kadar geliyor. O nasıl gecenin havasını soluyorsa ben de onun kokusunu soluyorum. Onun kokusunu.
Pencereyi gürültüyle kapatıyor. Kendisine topu topu birkaç derin nefes taze hava izni vermiş. Boğucu küçük evinin ıztırabına geri dönüyor.
Kısa bir süre sonra hayal kırıklığını kabul edip uzaklaşıyorum. Onu bütün gece o fırın gibi yatak odasında terlemeye bırakıyorum. Yarın daha da sıcak olacağını söylüyorlar.