Sevgi Ekol
@Sevgiokr
Okudukça neden sınırlı sayıda dağıtıldığını daha iyi anlıyoruz. Mark Twain insan olmaya dair bildiğimiz birçok olguyu çürütüp çöpe atmamıza neden olurken aynı zamanda çok farklı bakış açıları kazandırıyor bizlere. Kitapta genç adam ve yaşlı adam olmak üzere sadece iki kahraman yer alıyor ve bizler onların diyaloglarını okuyoruz. Kitabın dili çok sade olmasa da dikkat vererek okunursa anlaşılırlığı kolaylaşıyor. Zaten kitabı iki kişi çevirmiş onlar da zorlanmıştır muhakkak. Genel anlamda eser şüpheci ve meraklı genç bir adamın sunduğu önermeler ve sorduğu sorulara karşılık, tecrübesini konuşturarak cevaplar veren bilgili bir yaşlı adamın tartışması biçiminde. Bana sanki yaşlı adam Mark Twain gibi geldi çünkü okurken o konuşuyormuş gibi geliyor. Yazıldığı döneme göre fazla bir kitap olduğunu düşünüyorum. İnsanı makineye benzetmek, içindeki efendiyi memnun etmek, dış etkilerle öğrenim sağlamak ve zihnin kontrolsüzlüğü gibi tartışmalı tanımların bulunduğu kitapta bunların nasıl bir mantık çerçevesinde ele alındığını görebiliyoruz. Saçma bulacağınız ve katılmayacağınız görüşler olabilir kitapta fakat bunların desteklendiği örneklere bakarak kendi içlerinde bir mantık olduğunu görmeniz mümkün. Hiç böyle düşünmemiştim dediğim yerler çok oldu benim. Hayatı farklı açıdan değerlendirerek insan olduğunuzu hissettiren bir eser diyebilirim. Okurken dertleri unutup en azından hayattayım dediğimi hatırlıyorum. Fakat mucizevi bir kitap değil, sadece beğendiğim için bunları belirtiyorum. Mark Twain'i daha yakından tanımak ve hayata farklı açılardan bakmak isterseniz okumanızı öneririm.
Reklam
Gönderi
254
Büşra T.
Büşra T.
Büşra T.
·
10 Oca 2021
176 syf.
·
Kitabı okudu
9/10 puan verdi
·
Beğendi
·
25 saatte okudu
Hayır Diyebilme Sanatı Kitap İncelemesi
Kitabı çok seven ve kitabı çok saçma bulan olmak üzere 2 okuyucu kitlesi var anladığım kadarıyla.
Ben 9 puan verip çok seven kısımda yerimi alıyorum. Nitekim kitabı boyama kitabına çevirmişken, bu kadar alıntı yapıp düşük puan vermem kitaba hakaret olur.
Kitabın temel odak noktası "hayır" diyebilmemizin önemi. Neden hayır dememiz bu kadar önemli? Çünkü bu hayata tekrar gelmeyeceğiz. Var olan bir ömrümüzü de başkasının eline ipleri vererek, ne istediğimizi bile bilmeyerek yaşamamız hayal bile edilemez.
Kitabın ilk bölümünde kısa bir test oluşuyor. Verdiğiniz cevaplara göre sizi sınıflandırıyor. Ben zaten hayırcı çıktım ama olayları aslında önümüze çıkması muhtemel sorunlar üzerinden vermiş olması benim için güzel bir başlangıçtı. Olaylar için verdiği örnekler benim o denli hoşuma gitti ki kitabın puanı daha başlarda gözümde yükseldi.
Ancak... Evet geliyor olumsuz kısım :D Kitap kendini çok tekrar ediyor. Bir noktada sonlarda ufak da olsa kendi ile çelişti dersem yalan olmaz. Kitabın başlarında hayır dedikten sonra alternatifler sunmamız karşı tarafın haklı olduğu duygusuna kapılmasına neden olabilir derken sonlarda suçlu hissediyorsanız alternatif gün verebilirsiniz dediğinde "oldu o zaman ne anlattın sen bu saate kadar, hani hayırlarımız kesinlikten oluşacaktı!" diye yazara bi çıkışıverdim. Aslında bu kadar sınırlarımız konusunu tekrar etmesi beni rahatsız etmedi. Onun yerine zorla kafamıza sokulmaya çalışılan bir bilgi gibi düşünmeye itti. Zaten kitabı beğenmeyenlerin çoğu bu tekrar durumundan ötürü kızmış. DEDİĞİM GİBİ 2 AYRI OKUR KİTLESİ VAR. DOLAYISIYLA SEVER MİSİNİZ, SEVMEZ MİSİNİZ HİÇ EMİN
Büşra T.
·
10 Oca 2021
176 syf.
·
Kitabı okudu
9/10 puan verdi
·
Beğendi
·
25 saatte okudu
Hayır Diyebilme Sanatı Kitap İncelemesi
Kitabı çok seven ve kitabı çok saçma bulan olmak üzere 2 okuyucu kitlesi var anladığım kadarıyla.
Ben 9 puan verip çok seven kısımda yerimi alıyorum. Nitekim kitabı boyama kitabına çevirmişken, bu kadar alıntı yapıp düşük puan vermem kitaba hakaret olur.
Kitabın temel odak noktası "hayır" diyebilmemizin önemi. Neden hayır dememiz bu kadar önemli? Çünkü bu hayata tekrar gelmeyeceğiz. Var olan bir ömrümüzü de başkasının eline ipleri vererek, ne istediğimizi bile bilmeyerek yaşamamız hayal bile edilemez.
Kitabın ilk bölümünde kısa bir test oluşuyor. Verdiğiniz cevaplara göre sizi sınıflandırıyor. Ben zaten hayırcı çıktım ama olayları aslında önümüze çıkması muhtemel sorunlar üzerinden vermiş olması benim için güzel bir başlangıçtı. Olaylar için verdiği örnekler benim o denli hoşuma gitti ki kitabın puanı daha başlarda gözümde yükseldi.
Ancak... Evet geliyor olumsuz kısım :D Kitap kendini çok tekrar ediyor. Bir noktada sonlarda ufak da olsa kendi ile çelişti dersem yalan olmaz. Kitabın başlarında hayır dedikten sonra alternatifler sunmamız karşı tarafın haklı olduğu duygusuna kapılmasına neden olabilir derken sonlarda suçlu hissediyorsanız alternatif gün verebilirsiniz dediğinde "oldu o zaman ne anlattın sen bu saate kadar, hani hayırlarımız kesinlikten oluşacaktı!" diye yazara bi çıkışıverdim. Aslında bu kadar sınırlarımız konusunu tekrar etmesi beni rahatsız etmedi. Onun yerine zorla kafamıza sokulmaya çalışılan bir bilgi gibi düşünmeye itti. Zaten kitabı beğenmeyenlerin çoğu bu tekrar durumundan ötürü kızmış. DEDİĞİM GİBİ 2 AYRI OKUR KİTLESİ VAR. DOLAYISIYLA SEVER MİSİNİZ, SEVMEZ MİSİNİZ HİÇ EMİN
Öncelikle kitabın çok akıcı ilerlediğini söyleyebilirim ancak bir yerden sonra biraz havada kalıyor ve kısmen sıkıcı noktalara gidebiliyor tabii işin özünde kitabın bir sistem eleştirisi olduğunu dolayısıyla sistemsel problemlerin insanları uç düşüncelere ittiğini, buna bağlı olarak da hataya meyilli hale getirebildiği de kitabın alt satırlarında verilen diğer sonuçlar.
Kısa sürede bittiği için şans verilmesini tavsiye ederim.
Emrah serbes içimizden biri. Samimi bir yazar olduğunu cümlelerinde hissediyorsunuz zaten. Afili filintalar adlı blogunda önceden yayınladığı yazılarından derlemiş bu kitabı. Hayatın içinden sizi saracak kısa hikayelerden oluşuyor. Afili cümlelerle süslemiş hikayeleri adı gibi. Sanırım diğer bir iki kitabı kaldı okumadığım. Onları da okumayı düşünüyorum. Başarılı bulduğum bir yazar kendisi. Okuma fırsatı bulursanız eğer es geçilmeyecek bir yazar olduğunu anlarsınız.
Gabriel García Márquez bu romanında, çocukluğunu geçirdiği kasabada gerçekleşmiş bir namus cinayetini kaleme almış. Orijinal adı (İspanyolca) Cronica de Una Muerte Anunciada (İlan edilmiş ölümünün kronolojiği), Türkçe’ye Kırmızı Pazartesi olarak çevrilmiş.
Bence, her kitaba konsantre olmalı ve öyle okumalı, ama “Kırmızı Pazartesi” biraz daha fazla konsantrasyon gerektiriyor. Eğer konsantre olmadan okunursa, örgüde ve karakterlerde bir karmaşa yaşayabilirsiniz. Kitap sürükleyici, konu sürekli birilerinin ağzından anlatılıyor. Kısa bir zaman dilimidir “Kırmızı Pazartesi”, ama yoğun bir içeriği vardır. Bazen sohbet ediyormuşsunuz hissi uyandırmıyor değil.
Evet bir namus cinayeti hikayesi bu, bir öldürülen ve öldüren de var ortada; bunlar da açıkça ve bilinen. Bunları belirtmiş olmam kitap içeriği hakkında bilgi verdiğimi göstermez, yanılmayınız sakın. Okurken dikkat ediniz, tüm bunlar hemen hemen kitabın başında verilmesine rağmen, asıl üzerinde durulması gereken şaşırtıcı başka bir durum söz konusudur.
Aslında biliyor musunuz, bir cinayet romanı olmasına rağmen, cinayeti kimin işlediği çok fazlaca kimsenin umurunda değil, zira bu belli zaten. Cinayetin işlenme süreci, öncesi ve sonrasıyla, irdelenmekle birlikte, cinayetin işleniş biçimi daha çok ele alınmış ve konu edilmiş. Bununla birlikte sosyoekonomik, sosyokültürel yapısıyla toplumu da irdeliyor Márquez romanda. Kadınlara biçilmiş görevler vardır, yeri ve görevleri bellidir, erkeklerin de öyle.
Ancak, bizde olduğu gibi onlarda da bekâretin önemi çok büyüktür, ne yazık ki uğruna cinayet bile işlenebilir bu nedenle, gözünü kırpmadan ve acımasızca. Prudencia Cotes'in annesinin şu sözü bu konudaki hassasiyeti göstermeye yetiyor: "Tahmin edebiliyorum, çocuklar, namus meselesi beklemez."
Toplumun önem verdiği, kız ve
