Bunu kendimden tanıdığım çocuk
Yüreği sürekli çiğnenen bir yol
Gövdesi acılardan acılara köprü
Biraz öfke, biraz umut, çokça onur
Olan kendimden.
Eğildim öptüm yıkık alnından
Uzaktın, kıyamadım sessizliğine
Biraz daha dedim içimden,biraz daha;
Gün olur, onuru güzel çocuk
Acı da yakışır insanın yüreğine.
Senin yokluğunda geçiyor bahar
Benden daha önce ölen vefasız
Ben şu yeryüzünde paramparçayım
Yaşamakla ölmenin ne farkı var
Sen toprağın altında yapayalnız
Bense yeryüzünde paramparçayım
Çıldırasıya ağlamak istiyorum,
Sen,yerin altında çırılçıplaksın;
Bense yeryuzunde paramparçayım
Senden uzakta yapayalnız ruhum
Halbuki sen sade benden uzaksın
Bense yeryüzünde paramparçayım
Neşem ve sevincim seninle gitti
Teselli pınarım kurudu artık
Veda! Sabahlara,veda! Güneşe
Varlığın bir hayaldi bir ümitti
Neredesin ey harikulade varlık
Veda sabahlara,veda güneşe