Sevil balcı

Bunu kendimden tanıdığım çocuk Yüreği sürekli çiğnenen bir yol Gövdesi acılardan acılara köprü Biraz öfke, biraz umut, çokça onur Olan kendimden. Eğildim öptüm yıkık alnından Uzaktın, kıyamadım sessizliğine Biraz daha dedim içimden,biraz daha; Gün olur, onuru güzel çocuk Acı da yakışır insanın yüreğine.
Sayfa 12·Kitabı okudu
Reklam
Bunalıyoruz çocuk, bunalıyoruz Biçim veremediğimiz şeylerin biçimini alıyoruz.
Senin yokluğunda geçiyor bahar Benden daha önce ölen vefasız Ben şu yeryüzünde paramparçayım Yaşamakla ölmenin ne farkı var Sen toprağın altında yapayalnız Bense yeryüzünde paramparçayım
Sayfa 84·Kitabı okudu
Çıldırasıya ağlamak istiyorum, Sen,yerin altında çırılçıplaksın; Bense yeryuzunde paramparçayım Senden uzakta yapayalnız ruhum Halbuki sen sade benden uzaksın Bense yeryüzünde paramparçayım Neşem ve sevincim seninle gitti Teselli pınarım kurudu artık Veda! Sabahlara,veda! Güneşe Varlığın bir hayaldi bir ümitti Neredesin ey harikulade varlık Veda sabahlara,veda güneşe
Sayfa 83·Kitabı okudu

Sevil balcı

, bir kitap okudu
10/10
·64 syf.·
Beğendi
·
2 saatte okudu
·
Okunma: 01 Mart 2026 00:31
·
2026 17. kitabı
Emine Işınsu
7.8/10 · 62 okunma
Reklam