Sevim

Sevim
SAPERE AUDE.. Hayatta olduğunu bilmek bile yeter bazen.. Bütün duyguları anlatmaya yetecek kadar kelime yoktur. Gerek de yoktur.. Okumanın hayata bağlayan tek şey olduğunu unutma!. * EVLİ
Affedebilmek bir lütuf mu ki?
Affedememek belki de hapishanede kalmak gibi bir şey. Affetmek, kırgınlığın, kızgınlığın, incinmişliğin tutsaklığından özgürlüğe çıkmaktır. İnsan önce kendini affetmeli, çünkü başkasına kızarken, haksızlığa uğradığında, mutsuz hissettiğinde aslında kendini de hapsediyor. Başkalarından nefret eden bir insanın kendinden nefret etmemesi mümkün değil. Mutsuzluğa, nefrete, çaresizliğe, sevmemeye, sevilmemeye tutsak oluyor. Affetmek aslında kaybettiğiniz gücü bir anlamda yeniden kazanmaktır. Affettiğinizde bir nefrete son verirsiniz ama hayatınızın daha sağlıklı ilk dönemi başlar..
Sayfa 113·Kitabı okudu
Alıntı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Dinler gibi yapıyorlar..
"Dünya çok garip değil mi? Bütün insanlar birbirini dinliyor ama anlamıyor. Bir boşlukta gibiyim."
Sayfa 78·Kitabı okudu
Alıntı
Kendimizi ne kadar kabul ediyoruz..
"Mükemmel olması gerektiğini düşünen insan, her zaman kendisinde mutsuz olacak bir şeyler bulacaktır. Mutlu olmak için hatalarınla, eksiklerinle, yapabileceklerinle kendini kabul et."
Sayfa 43·Kitabı okudu
Alıntı
Bu aralar yaşamıyoruz galiba..
"Her düştüğünüzde kalkabilecek gücü bulabiliyorsanız kendinizde, tekrardan başla diyebiliyorsanız kendinize, yaşamda sadece var olmuyor, yaşıyorsunuz demektir."
Sayfa 28·Kitabı okudu
Alıntı
Çocuklarınıza iyi bakın..
"Bir çocuk, asla ama asla yaşadığı fiziksel ya da ruhsal acıları unutmaz. Ne olursa olsun, onun izleri kalır.."
Sayfa 20·Kitabı okudu
Alıntı