Sevim Gerekli
@SevimGerekli
Kitap okur, kitap yaşar ama kitap olmadan nefes alamaz. Atanamamış Komünist Zabıt Katibi ☭
Zabıt katibi
Manisa Celal Bayar Üniversitesi- SBKY
Smyrna
7 Mayıs 2000
57 okur puanıMayıs 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sözüm ona, devletin eli temiz kalacaktı !Edebiyat
İleri’ye göre, Sabahattin Ali polis yada istihbarat görevlileri tarafından, sıkı bir sorguya tabi tutulmuş, bu esnada ölmüştü. Ali Ertekin’in, istihbarat teşkilatının baskısı altında, Sabahattin Ali cinayetini üzerine almak zorunda kaldığını düşünüyordu genç adam. Ertekin’e hapishanede çok kalmayacağına, kısa zamanda salınıcağına dair söz vermiş olmalıydı.
Böylece, Sabahattin Ali gibi çok ünlü bir yazar gözaltında kaybolmamış, adi bir cinayete kurban gitmiş gibi görünecekti. Sözüm ona, devletin eli temiz kalacaktı !
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Aralık ayının ortalarına doğru, Sabahattin postacının elinde bir zarf görünce, anladı kimden geldiğini
Nazım yazmıştı yine. Heyecan içinde açtı genç yazar zarfı. Ve ustasının şiiriyle buluştu. 6 Aralık tarihliydi şiiri.
Belli ki bu kez, Tan ve Yeni Dünya gazetelerinin yakılıp yıkılmasıyla ilgili yazmıştı şair.
“ Onlar ümidin düşmanıdır sevgilim,
akar suyun,
meyve çağında ağacın,
serpilip gelişen hayatın düşmanı.
Çünkü ölüm vurdu damgasını alınlarına:
- çürüyen diş, dökülen et -,
bir daha geri dönmemek üzre yıkılıp gidecekler.
Ve elbette ki, sevgilim, elbet,
dolaşacaktır elini kolunu sallaya sallaya,
dolaşacaktır en şanlı elbisesiyle: işçi tulumuyla
bu güzelim memlekette hürriyet…”
Sabahattin Sinop Hastanesinde gündüzleri aralıksız yazıyor, geceleri de mum ışığında sabaha kadar okuyordu. Önünde daha yedi ay olduğunu, bu süreyi katiyen boşa geçirmemesi gerektiğini düşünerek, kendini sıkı bir disiplin altına almıştı yazar. Zamanın tümünü kağıt, kalem,kitap arasında geçiriyordu. Kendiliğinden pek laf açmasa da fikri sorulduğunda çenesi düşüyor,aklına geleni hiçbir sansüre tabi tutmadan söyleyiveriyordu. Böylesi sohbetlerin birinde, Ankara daki mebusların, büyük memurların yolsuzluklarından bahsedince, koğuşun gediklilerinden Mustafa “ Bak sana hükümet bu kadar para sarf etmiş, okutmuş adam etmiş, ayıp değil mi böyle fikirlere kapılmışsın, hükümetle uğraşırsın” dedi. Sabahattinin cinleri tepesine çıkmıştı. “Böyle fikirler” lafıyla “solculuğu” kasteden Mustafaya sıkı bir ders vermesi gerekiyordu.
“ Bana solcu diyorlar ama yaşayışımı görüyorsun. Ya sana ne demeli Mustafa efendi ? Koğuşta içki içersin, kumar oynarsın, on kuruş yevmiyle fakiri fukarayı çalıştırıp oturduğun yerden dışarıya mal satıp para kazanırsın..”
Lafını bitirince de hırsla kalktı, gidip yatağına uzandı ve yastığının yanında duran kitabı alıp okumaya başladı...
Hakan Günday basit diliyle okuru Türkiyenin karanlık gerçeklerine götürüyor. Hani bildiğimiz ama halının altına süpürdüğümüz, dile getirmekten utandığımız çocuk gelinler gerçeğiyle bir kere daha yüzleştiriyor. Aslında biz dile getirmekten değil çocuğu gelin yapanlar utanmalı !
Eli kalem tutması gerekirken kocasının dayaklarına maruz kalan çocuk gelinlere izin veren hükümet utanmalı. Okurken Türkiyenin acı gerçeği bir kez daha yüzünüze tokat olarak inecek realist bir romandır.
