dunluğa inip bir kucak dolusu odunla çıkan Şerife, kucağındaki odunları düşürmemek için dikkatli bir biçimde yürüyordu. Evin üst katına çıkan tahta merdivenlerin önüne gelmişti ki ayağı ilk basamağa takıldı. Sendeledi ama düşmedi. Fakat bu sendeleme kucağındaki odunların tamamının düşmesine sebep oldu. Şerife, önce odunlara sonra da ayak ucuna doğru baktı. "İnip çıktıkça şu meret çivi dışari çıkıyor diye elli kere söyledim kayınbabama, olacağı buydu. Neyse ki elimiz ayağımız kırılmadı anam," diye söylendi. Merdivenden gelen sesler üzerine Nevzat Dayı dışarı çıktı. Şerife'nin odunları yeniden toplamaya başladığını görünce "N'oldu Şerife? Ne söylenip duruyorsun?" dedi. Şerife, kayınbabasının dışarı çıktığını fark etmemişti. Onun sesini duyunca birden irkildi. Kayınbabasına, "Şu çivi baba," dedi. "Ne zamandır derim, inip çıktıkça hep dışarı çıkıyor, Ayağım takıldı da odunlar hepten düștü."