“Anonimleştirme, belki de tüm dünyada geçerli tek
yönetim şekliydi; seni kendi kimliğinden soyup kalabalığa,
o kalabalığın içinde bir yüzsüzlüğe mahkûm ediyordu.
Oysa o tekti. Diğer insanlardan daha iyi, daha kötü,
daha çirkin, daha güzel, başarılı ya da başarısız her şey
olabilirdi; ama ne olursa olsun farklıydı, benzersizdi.
Düşünceleri, duyguları yalnızca kendisine aitti, kimse
alamazdı, çalamazdı, ruhu onundu. İşte tam da bunu
onun elinden çekip almaya çalışıyorlardı. Onun varoluşunu
çalmak istiyorlardı, benliğini yok etmek.”