O kadar severek ve bayılarak okudum ki anlatamayacağım sanırım bütün hislerimi. Bir Hanımefendinin ayrılık sonrası eski sevgilisine cevap beklemeden yazdığı mektuplar ve bu mektupları yazarken kendi özüne döndüğü yolculuğu. Hayata dair metaforları. O kadar gerçek ki o kadar hayattan bir parça. Hakikatleri konuşacaksa eğer bu kitabı okuyun derim. Bu hikaye Osman'dan oldukça uzun kalmış . Bir yerde Hanımefendi "Ben bu yolun sonunda kendime çıktığım için çok mutluyum Osman " diyor. Kendimize çıkacağımız tek meşgalemiz kendimiz olan bir hayatımız olsun inşallah. Rabbim yollarımıza hayırlı insanlar mübarek günler çıkarsın . Astalavista Osman!