Şevval Varol
@Sevvalvaarol
Ben bana yeterim.Hep yettim. Bugüne kadar ne yaşadıysam,hepsinin içinden tek başıma geçtim.Kimseye gel beni kurtar demedim,kimsenin sırtına yük olup kendimi taşıtmadım. Bazen yoruldum,bazen yolun ortasında nefesim kesildi ama her seferinde kendi omzuma dokunup Hadi,devam ediyoruz demeyi başardım. İnsanlar gelip geçer,sözler unutulur,kalabalıklar dağılır bunu çok erken öğrendim. O yüzden hayatımı başkalarının varlığına göre değil,kendi yokluğuma bile yetecek şekilde kurdum.Yaralarımı kendimi sardığımda canım daha az yandı.Kendi kararlarımı kendim verdiğimde,yanlış bile olsa benim yanlışım diyebilmenin gururunu yaşadım. Sırtımı yasladığım duvarın sağlam olup olmadığını kontrol etmekten vazgeçeli çok oldu;çünkü ben artık kendi sırtımı kendime yaslıyorum.Kimseye muhtaç kalmamanın verdiği o huzur dünyanın en büyük zenginliğiymiş meğer.Azaldığım yerde kendimi çoğaltmayı,sustuğum yerde kendimi dinlemeyi çok seviyorum.Benim hikayemde kahraman da benim,seyirci de.Kendi ışığımda yürümeye alıştım bir kere,artık kimse karanlığımı aydınlatmasa da olur.
