Mesela neden senin odanda duran,sen sandelyende ya da çalışma masanda otururken,uzanırken ya da uyurken,seni bütünüyle gören mutlu bir dolap değilim? Neden değilim?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Asla beraber olamayacağız
Aynı evi,aynı teni paylaşamayacağız
Aynı masada oturmayacağız
Hatta aynı şehirde bile oturmayacağız
Belki bir gün son kez görüşeceğiz
İkimizde bunun son olduğundan habersiz
Son kez El ele gezeceğiz belkide
Son kez söyleyeceğiz
Biribirimizi sevdiğimizi,
Yine beraber planlar yapıp
Tutmayacağımız son sözleri vereceğiz
Birbirimize
Ve elbette
Yollarımız yine ayrılacak bir gün
Sonra aramıza şehirler girecek
Hiç karşılaşmayacağız
Tesadüfler bile bir araya getiremeyecek
Sonra da belki birimiz öleceğiz
Diğerimiz hiç bilmeyecek
O kadar,
Bitti.
Oğuz Atay'ın dediği gibi: "Beni hemen anlamalısın,çünkü ben kitap değilim,çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum,ben Van Gogh'un resmi değilim, öldükten sonra beni müzeye koyamazsınız."
'kimsenin yağmuru seyretmediği bir dünyada,yıldızları sevmenin yalnızlığı ile her gün biraz daha geri çekildim.Üstüme örttüğüm yorgan,yüreğimdeki serçenin küçücük ürkek kanatlarıydı..'