Sevval
@Sewalkoc
If i can’t love you a lot,
I can’t love you at all
Ne bekledim bilmiyorum ama olmayan beklentimin altında kaldıEdebiyat & Roman
Bu kitabı çok alakasız bir şekilde okumaya başladım ve okurken Hyunam Dong Kitabevi ayarında bir kitap okuyacağımı sanmıştım. Başlarda hatta kitabın yavaş aktığını ama olayların bir şekilde akıp gideceğini düşündüm , ne yazık ki öyle olmadı. Kitap hiçbir şekilde bir sonuca varmıyor gibi hissettim. 300 sayfa boyunca sadece aşık oluyorlar mı , olmuyorlar mı ;karakterler bir şey hissediyor mu hissetmiyor mu diye arada bırakan bir kitaptı. Bana çok yüzeysel geldi hem dili hem içeriği. Roman adında bir durum kitabı okuyormuşum gibi bile hissettim. Tatlı karakterleri olan minnoş bir kitaptı ama çıtır çerezlik bir kitap okumak istiyorsanız bile bunu okumanızı pek önermem..
Yalnız değilsin, yalnız değilsin, yalnız değilsin.Edebiyat & Roman
Kitabı herkesin önerdiğini görünce okumak istedim.
Hikayeye bir tren istasyonunda başlayan kitap, bizi üç farklı kişinin ağızından anılarla baş başa bırakıyor. İlk okumaya başladığımda çok ilgimi çekti. Aile bağlarını işleyen ve mekanları da güzel yerlerden seçilen bir kitabın akıcı ve sürükleyici olacağını düşündüm. Yalan yok kitap ilerledikçe pozitif düşüncelerim hafif hafif çatırdamaya başladı. Kitabın son sayfaları beni çok etkilese ve her şeyin bağlantısını kafamda oturtsa da , hikayelerin en heyecanlı yerinde anlatıcının değişmesinden midir yoksa yazım dilini sevmememden mi nedir bir türlü istediğim zevki alamadım. Buna rağmen genel hatlarıyla beni sıkmayan bir kitap oldu. Kitabı bitirdiğinizde ben bunu niye okumuşum demeyeceğinizi düşünüyorum. Yapbozun parçaları gibi her şeyi yerine yerleştirip size el sallıyor Malma Sokağı. Sonlara doğru hafif bir dumura uğruyorsunuz ve inceden bir buruklukla kitaba veda ediyorsunuz.
Uzun zamandır insan ilişkilerinde geri planda duran, duygularını farklı bir şekilde ifade eden (insanların anlayamayacağı kadar ince bir şekilde) , davranış olarak harekete geçmekte zorlanan ve kendi isteklerinin önüne sevdiklerini koyan bir karakter okumamıştım. Charlie'nin liseli bir genç olarak yaşadıklarını mektuplarla okumamız aşırı güzeldi. Kitabı daha akıcı ve anlamlı kıldığını düşünüyorum. Ayrıca mektupları yazdığı insanı hiç tanımamasına rağmen kitap bittiğinde onun için bile iyi dileklerde bulunması tam onluk bir hareket. Bu kadar kibar bir karakter olamaz gerçekten.
Dili gayet akıcı ve sade bir yapıda. Charlie'nin içinde olduğu psikolojiyi, arkadaşlık ilişkilerini, ailesini ve travmalarını tam o yaştaki bir insanın anlatabileceği şekilde anlatmış ve yazılanlara gerçekçi bir taraf katmış.
Kitaptaki her karakter birbirinden farklı , kendi içinde problemlerle boğuşan gençlerdi. Onların arasında ne yapacağını bilemeyen ve oraya ait hissetse bile karşısına çıkan olaylara karşı düzgün bir tepki veremeyen Charlie'yi okumak bana kendimi hatırlattı.
Kitabı okurken Charlie anlasa da anlamasa da insanlar arasında bir oraya bir buraya savrulduğu çok net bir şekilde belliydi ve bu da onu zaman geçtikçe yıprattı. Zaten bunları anlamasanız ve onu kendinize benzetmeseniz bile mektuplarda yazdığı konular herkesin düşüneceği türden içsel hesaplaşmalardan oluştuğu için onda kendinizi bulmamanız imkansız.
Son olarak, okuduğunuz ilk sayfalarda sıkılsanız da olaylar ileriki sayfalarda anlam bulacak. Ayrıca sonuna kadar okunmadan da kitabın tam olarak anlaşılabileceğini düşünmüyorum. Okumayı bitirdikten sonra sayfalar arasında tekrar gezinmek her şeyi açığa çıkartıyor.
Uzun zamandır okumadığım tarzda ve kendini öne çıkaran bir kitaptı .Herkesin bir şans vermesi gerektiğini
