Thoreau ağaçlar ve yürüme konusundaki düşüncelerinden o kadar emindi ki șu sonuca varmıştı: Yürüyüş yapmayanlar "onca zaman intihar etmeme başarısını gösterdikleri için takdiri hak ediyor."
Dünya liderleri yönettikleri halkların arasında gündelik yürüyüşlere çıkmak zorunda kalsaydı ne olurdu acaba? Böylesi büyük bir iktidar konumunda olanlara zor gelebilir buna gönül indirmek ama bence herkesin yararına olabilecek bir şey. Ne de olsa demokrasi birbirimizi yakından görmeye dayanır. Gelgelelim muktedirler siyah makam arabalarına biner, konforlu ve bağımlılık yapan bir șeydir bu; aynı zamanda sokaktaki tehlikelerden korur onları. İktidar sahipleri kendilerini herkesin gündelik gerçekliğinden fiziksel olarak ayırır. Kierkegaarďun sözleriyle: "... Haydutlar ve seçkinler tek bir şeyde ortaklaşır - gizlenerek yaşamak."