Seydanur Yılmaz
@Seydafromhell
Narcissus, Dorian Gray ve ben
104 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Seydanur Yılmaz
, 2025 okuma hedefini ekledi.Bu yıl yapacağım ve daha da üstüne çıkacağım.
2025 OKUMA HEDEFİ
19/50 kitap - %38 tamamlandı
19 kitap okudu
50 kitap
5,9bin sayfa
4 inceleme
52 alıntı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Gerçek anlamda yaşamak istiyorsan ye, iç, keyfine göre para harca, çünkü hayat bir laboratuvarın ya da bir dükkanın tahta iskemlesinde ya da deri koltuğunda çalışmaktan ibaret değil.”
Çok ama çok övülen, özellikle okumamın istendiği ve hatta konusunun anlatılamayacağı baya güzel bir kitap olarak bahsedilmişti bana. Belki de kitaptan büyük beklentilerimin olması sebebiyle beğenmedim bilmiyorum. Çok derin değildi sadece yaşadığın hayata şükret adı altında yazılmış bir kitaptı.
Ana karakterin kendi hayatından memnun olmaması sonucu intihar etmesiyle başlıyor olaylar. Paralel evrendeki haline bakıp yaşadığı hayata dönmek istiyor. AMA benim anlamsız bulduğum kısım mesela Dan ile evlenmeyi ve pub açmayı kabul ediyor. Evet güzel ama sonra öğreniyoruz ki iyi bi paralel hayat değil çünkü aldatılmış maddi olarak da iyi değillermiş. Ama düşününce neden? Eğer pubı farklı yerde açsalardı da bu olay yaşanır mıydı? Bu kararı değiştirebilirler ve belki de farklı hayatlara geçiş yapardı. Sırf ana karakter kendi hayatına dönsün diye diğer hayatları kötü sonla ya da memnuniyetsiz şekilde yazılmış.
En basitinden bir karar verdiğimizde karşımıza birden fazla karar vermemiz gereken yollar açılıyor. Üniversite okumayı seçtin tamam bu ilk kararın ama sonrasında hangi bölümü okuyacaksın? Bin tane bölüm var okunacak. Her birinde de farklı bir paralel hayat söz konusu.
Kitabın genel olarak basit bir düşünceyle yazıldığını düşünüyorum. Herkesin en az bir kere düşündüğü bir konu zaten. Eğer geçmişte bu iş yerine diğerini seçsem ne olurdu? X bölümü yerine Y bölümü okusam mutlu olur muydum? Bu zaten hayatımızın her yerinde olan sorular.
Neyse kısaca kitap iyiydi akıcıydı atlayarak okusanız bile anlarsınız bir şey kaçırmış olmazsınız çünkü hep aynı devam ediyor. Bu kadar övülmesinin sebebi de okumadı kolay olduğundan daha büyük bir kitleye hitap etmesi bence.
(Eğer biri daha gelip bu kitabı bana överse bir tık uzaklaşabilirin o kişiden.)
“O derginin kapağına -bir kara delik resmine- bakarken, aslında kendine baktığını fark etti. Bir kara deliğe. Can çekişen, kendi içine çöken bir yıldıza.”
İmdaaat diye çığlık atmak istedim. Tamam karakter yalnız, mutsuz ve depresiz daha ne kadar böyle şeylerke betimlenecek? Karakteri gösterseniz de biz mi anlasak öyle olduğunu…ayrıca kara delikler zaten kendi kütleleri yüzünden içine çökmüş yıldızlardır yani direkt olarak içine çökmüşten ziyade kendi büyüklüğü altında ezilmiş gibi oluyorlar. Bilemiyorum…okuma isteğim kaçtı bi tık…