Seyide Tunç
@Seyidedemir
Kahve ve kitap kokusu bu dünyaya ait olamayacak kadar güzel.
Öğretmen
Sosyal Bilgiler Öğretmenliği
Erzurum
81 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
İçime Dokunan Bir Yas Hikâyesi
Bahçıvan ve Ölüm: İçime Dokunan Bir Yas Hikâyesi
Bahçıvan ve Ölüm kitabını okurken kendimi sık sık kendi hayatımı düşünürken buldum. Çünkü Georgi Gospodinov’un anlattığı hikâye bana babamla olan bazı anılarımı hatırlattı. Yazarın babasının kanser olması, süreci birlikte bilmeleri ve babasının bahçesiyle kurduğu bağ beni çok derinden etkiledi. Kitabı okurken sanki yalnızca bir hikâye değil, gerçek bir evlat yüreğinin içinden geçenleri okuyormuşum gibi hissettim.
Kitapta geçen “Bu uzun bir kederdir.” cümlesi yasın ne kadar derin ve bitmeyen bir duygu olduğunu çok sade ama güçlü bir şekilde anlatıyor. Yas bazen bir anda geçip giden bir acı değil; insanın içinde uzun süre yaşayan, zaman zaman yeniden ortaya çıkan bir duygu. Bir başka yerde geçen “Ne yapacağımı bilmiyorum.” cümlesi ise sevdiğimiz birinin hastalığı ve ölümü karşısında insanın yaşadığı o büyük çaresizliği çok iyi anlatıyor.
Kitapta Bulgar Türk kültürüne ait detaylar, aile ilişkileri ve bahçeye verilen değer de hikâyeye ayrı bir sıcaklık katıyor. Bahçe burada sadece bir yer değil; hayatın kendisini, emeği ve insanın toprağa bağlılığını temsil ediyor. Bu yüzden bahçıvan olan baba figürü bana hayatı büyüten ama sonunda yine toprağa dönen insanı düşündürdü.
Benim için Bahçıvan ve Ölüm, sadece bir ölüm hikâyesi değil. Sevilen bir babayla geçirilen zamanın, yaklaşan bir vedanın ve insanın içindeki sessiz kederin hikâyesi. Okurken insanın kalbine yavaşça dokunan, bitince de içinde uzun süre kalan bir yas kitabı.
