Şeyma
@Seymaben1
5 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Hayat çok yorucu arada duraklama tuşu olup hazır olunca devam etsek keşke. Mutsuzken en sıradan işler bile yük oluyor insana
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bazen kocaeliden kaçasım geliyor tanımadığım bir şehre gidip o heyecanı yaşamak istiyorum hapis olduk burda
Puan vermedi
Raif efendi içe kapanık dünyadan çok kendi zihninde yaşayan bir adam. Hikayenin akışında ona her ne kadar çok kızsam da o adamın karakteri bu korkak hareketlerle uyum içindeydi. Duygusal anlamda dayanıksız ve melankolik bir adam ve Maria Puderin bu adamda sevmediği şey bu çocuk gibi savunmasızlığı, kafasındaki kendinden emin onu heyecanlandiracak erkek imajından çok uzak olması ona karşı adeta bir 'anne' gibi hissederek şevkatle onu sevmesi. Fakat zaman geçtiğinde Maria Puder hastalanıyor ve Raif Efendi onunla özveriyle güzel bir şekilde ilgileniyor. Maria Puder ise içindeki boşluğun sebebinin onun erkeklere güvenmemesi,Raifin diğer erkekler gibi olduğunu sandığını ama artık onun emeklerini, ilgisini gördüğünde böyle düşünmediği söylüyor ki ben okurken Raifi hala okadar çok içine sindiremediğini ama hastalığının verdiği duygusallıkla coşkulandığını hissettim çünkü zorla sevmeye çalıştı ve bu gerçek sevgide olmaması gereken bir şey gibi geliyor bu kadar çaba gerektirmesi. Ama bu da hayatta çok olabilecek bir durum aşk sevgi arayan ve çalıştığı yerde erkeklerin en kötü halleriyle karşılaşan bir kadının draması gibi. İçimde bir kasvet bıraktı ama çok hayattan ve gerçekçi hisler verdi bana okurken. Sabahattin Alinin betimlemeleri ve yazım tarzını zaten çok seviyorum.
Fena Değil
Puan vermedi
Wulf Dorn,ismini duyduğum ve merakla okumayı beklediğim bir yazardı. Yazarla ilk tanişmam oyunbaz kitabıyla oldu. Psikiyatri kliniğinde çalışma tecrübesi olan bir yazar olduğundan herhalde karakter analizlerini gerçekçi buldum. Tıbbi olarak bilgiler vermesi hoşuma gitti fakat baş kahraman thanner yada jana herneyse işlerinin sürekli çok iyi gitmesi başına hiç aksilik gelmemesi polisin fazla pasif bir yerde kalması biraz realiteyi bozmuş gibi geldi. Sonda bahsedilen kişilik bölünmesi hiç aklıma gelmemişti çok soyut bir finale dönüştü ve bu finalle tamemen psikoloji kitabı kategorisine girebilir bence. Ama ben cinayet romanlarinda tahmin edebileceğim şüphelenebileceğim gerçek kişileri görmek istiyorum galiba bu son beni pek heyecanlandirmadi. Ayrıca sürekli yağmur betimlemesi sinirimi bozdu kitapta her bölümde yağmur yağıyor. Ama kitap genel olarak akıcı ve sade bir dille yazılmış hızlı okunuyor.