Şeyma
@Seymaben1
5 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Raif efendi içe kapanık dünyadan çok kendi zihninde yaşayan bir adam. Hikayenin akışında ona her ne kadar çok kızsam da o adamın karakteri bu korkak hareketlerle uyum içindeydi. Duygusal anlamda dayanıksız ve melankolik bir adam ve Maria Puderin bu adamda sevmediği şey bu çocuk gibi savunmasızlığı, kafasındaki kendinden emin onu heyecanlandiracak erkek imajından çok uzak olması ona karşı adeta bir 'anne' gibi hissederek şevkatle onu sevmesi. Fakat zaman geçtiğinde Maria Puder hastalanıyor ve Raif Efendi onunla özveriyle güzel bir şekilde ilgileniyor. Maria Puder ise içindeki boşluğun sebebinin onun erkeklere güvenmemesi,Raifin diğer erkekler gibi olduğunu sandığını ama artık onun emeklerini, ilgisini gördüğünde böyle düşünmediği söylüyor ki ben okurken Raifi hala okadar çok içine sindiremediğini ama hastalığının verdiği duygusallıkla coşkulandığını hissettim çünkü zorla sevmeye çalıştı ve bu gerçek sevgide olmaması gereken bir şey gibi geliyor bu kadar çaba gerektirmesi. Ama bu da hayatta çok olabilecek bir durum aşk sevgi arayan ve çalıştığı yerde erkeklerin en kötü halleriyle karşılaşan bir kadının draması gibi. İçimde bir kasvet bıraktı ama çok hayattan ve gerçekçi hisler verdi bana okurken. Sabahattin Alinin betimlemeleri ve yazım tarzını zaten çok seviyorum.
Reklam
Fena Değil
Puan vermedi
Wulf Dorn,ismini duyduğum ve merakla okumayı beklediğim bir yazardı. Yazarla ilk tanişmam oyunbaz kitabıyla oldu. Psikiyatri kliniğinde çalışma tecrübesi olan bir yazar olduğundan herhalde karakter analizlerini gerçekçi buldum. Tıbbi olarak bilgiler vermesi hoşuma gitti fakat baş kahraman thanner yada jana herneyse işlerinin sürekli çok iyi gitmesi başına hiç aksilik gelmemesi polisin fazla pasif bir yerde kalması biraz realiteyi bozmuş gibi geldi. Sonda bahsedilen kişilik bölünmesi hiç aklıma gelmemişti çok soyut bir finale dönüştü ve bu finalle tamemen psikoloji kitabı kategorisine girebilir bence. Ama ben cinayet romanlarinda tahmin edebileceğim şüphelenebileceğim gerçek kişileri görmek istiyorum galiba bu son beni pek heyecanlandirmadi. Ayrıca sürekli yağmur betimlemesi sinirimi bozdu kitapta her bölümde yağmur yağıyor. Ama kitap genel olarak akıcı ve sade bir dille yazılmış hızlı okunuyor.
Beğendim
Puan vermedi
Bu kitap beni çok duygulandırdı. Yazarın yazım dili sade ve akıcı yas duygusunu okadar güzel anlatmış ki çok içselleştirerek okudum. Kitapta kadının eşi ölene kadar evlilik boyunca kendi mutluluğu için bir şey yapmadığını farketmesi, evliliğin istediği gibi olmaması ama bunu şikayet etmeden büyük fedakarlıkla sürdürmesini anlatıyor. Eşi öldükten sonra derin bir yas yaşadıktan sonra yıllarca durağan ve sıkıcı geçen hayatının intikamını alırmişçasına karavanla bir geziye çıkıp orda spontene taniştığı arkadaşıyla acılarının onları daha da yakınlaştırdığı bir bağ kuruyor. Hayatın güzelliklerine şahit oldukça yas hali kendini bulmanın sevincine dönüşüyor. Çok beğendim okunmasını tavsiye ederim
Eh işte
Puan vermedi
Kitapta bir adamın namus sebebiyle öldürülmesi anlatılıyor. Adamin öldüreleceğini herkes biliyor ama kimse buna engel olmuyor. Verdiği mesaj güzel, ikizlerin cinayeti aslında isteyerek değil de toplumun gözünde itibar kazanmak için işledikleri, toplumun dayatmaları yüzünden bu cinayeti gerçekleştirmeye sürüklendiğini görüyoruz. Özellikle son kısımları adamın öldürüleceğini öğrenip o şaşkinlikla afallamasi ve ne yapacagini şaşirmasi bana çok geçti okurken gerildim. Ama bunun dışında genel olarak sıkıcı ve karışık bir anlatımı vardı;çeviriden mi kaynaklı bilmiyorum ama anlatım dilini beğenmedim. İsimleri aklımda tutmakta zorluk çektim.
Boş bir kitap
Puan vermedi
Hiç beğenmediğim, sosyal medyada şişirilmesine kanıp okuduğum kitap. Kitabın dili oldukça basit, karakterler yüzeysel kalmış derinliğine inilmemiş, kurgusu ortalamaydı. Kitabın tek iyi yanı kolayca okunmasıydı. Yakında filme çevirilecekmiş nasıl olur bilmiyorum ama kitabını okumayanlar çok bir şey kaybetmezler.