Şeyma.
@Seymmm
Hola Mundo!
Sports Trainer
Eskişehir
479 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
159 sayfanın içinde ne okuduğumu ve bulduğumu bilmediğim bir kitap oldu.
Konu olarak 1960 darbesini anlatan kitap içerik olarak dikkatimi çekmişti, Türkiye Cumhuriyeti’nde yeni bir dönemin başlangıcı ile alakalı bir konu bulamadım.Evet, tek mekânda kurgulandığı için zor ilerleyebilir fakat asla her ayrıntısının incelikle işlendiğini düşünmüyorum. Yoğunlaşmaya başladığı konudan tamamen farklı bir konuya geçiş yapıyor, sonunda acaba şaşırır mıyım düşüncesi ile okumamı tamamladım, yazardan umduğum gibi bir kitap okuyamadım ne yazık ki. Tercih etmek isteyenlere fikir olsun.
Öz olarak Osmanlı Padişahı I.Selim ile Safevî hükümdarı Şah İsmail arasında,1514’te İran sınırları içinde yer alan,Çaldıran Ovası’nda yapılan meydan muharebesini konu alan İskender Pala, elbetteki müthiş hikâyeleme yeteneği ile tarihî kısımdan ziyade, insanı hissiyatın tam ortasında bırakmayı başarıyor.
Savaşın asıl nedeninin Osmanlı Devleti ile Safevî tarikatının arasında bulunan kötü ilişkilerden doğduğu biliniyor, zaten anlatım o kadar net ve etkileyici ki yaşıyorsunuz. Muharebe detayları o kadar güzel anlatılmış ki buna ayrıca hayran kaldım, nefesimi tutarak okuduğum bölümler oldu diyebilirim. Tarikatlar ve mezhepler hakkında sizi araştırmaya iten pek çok neden olduğundan, harici olarak çok fazla araştırma yapma ihtiyacı hissediyorsunuz. Bu da bence kitabı özümseyerek okuma yönünden çok faydalı.
Bunun yanında “Aşk” kavramı büyülüyor. Sevginin derinliğinin dışa vurumu,sevgiliyi anlatan her kelime,yazılan şiirler, derinlik, dönemin şartlarının gerektirdiği şekilde yaşanılması hepsi ayrı ayrı çok etkileyiciydi.
“Sevgi, güzel bir kokunun adı mıydı? Sevgiliye dair bir koku, sevgiliden beklenen bir koku…Hani seher vakti saba rüzgârı eserken dimağı doldurması için içe çekilen o bahar kokusu gibi! Hani sevgilinin bulunduğu bulunduğu tarafa yönelip başını kaldırarak derin bir nefes alır gibi! Sevgilinin kendine özgü bir kokusu vardır ya hani! Hiç unutulmayan ve başka bir kokuyla karıştırılmayan bir koku! Bazen bir saç telinden, bazen bizzat sevgili elinden gelip gönülleri sarhoş eder hani! Yalnızca burna değil, kalbe de giren bir kokudur ya o!”
Keyifli okumalar dilerim…
Günümüz Londra'sı ve 1970'lerin Kıbrıs'ı...Kıbrıs'ta biri Türk diğeri Rum iki genç aşık. Bir incir ağacının hisleri ve bu iki genç aşığın kızları Ada'nın gözünden yaşanılanlar.
Geçmişe dönüş yolculuğu...
Dünyanın tel örgülerle bölünmüş tek başkenti Lefkoşa...
Kıbrıs'ın kederli tarihini ilk kez bu kadar yalın bir hâlde okuduğumu düşünüyorum. Evet hikâyeleştirmenin fazla olduğu, asıl konunun gölgede kaldığı kısımlar olmuş kanaatimce fakat bu hali ile işlenen tarihin daha derin ve duygusal hissettirdiği de bir gerçek. Bazı konular biraz daha fazla merak oluşturduğu için irdelenebilirdi. Köklerinden koparılan insanların hayatları boyunca nasıl bir enkazın ortasında kaldıklarını, iç savaşlar ve milliyet ayrımının doğurduğu sonuçların verdiği hasarların ne kadar geri dönülemez olduğuna şahit oluyorsunuz.
Kimi insan bir ağacın önünde duruyor ve ilk fark ettiği şey gövdesi oluyor. Bunlar, düzeni, güvenliği, kuralları, sürekliliği ön planda tutanlar. Sonra, her şeyden önce dalları fark edenler var. Onlar değişimi, özgürlük duygusunu arzularlar. Ve bir de, her ne kadar toprağın altında gizlenmiş olsa da köklere doğru bir çekim hissedenler var. Onları miraslarına, kimliklerine, geleneklerine derin bir duygusal bağlılıkları vardır.
“Dünya haksızlıklarla dolu. Yumurtanın üstüne taş düşecek olsa, olan yumurtaya olur; yumurta taşın üzerine düşecek olsa, yine olan yumurtaya olur.”
Keyifli okumalar.
Tam 33 sene Osmanlı Padişahı olarak hüküm süren II. Abdülhamid'in, tahttan indirilişinin ardından, Selanik sürgünü yıllarını anlatan, sade bir dil içeren ve tarih konuları açısından gayet
Hangisi daha kolay gelir insana?
Bedeni sağ iken zihnini yok edip yalnızca nefes almak mı, düşünceleri karmakarışık bir halde, en dipteyken bir zerre gibi görünen mutluluğa ulaşmaya çabalamak mı?
“Kendimi defalarca buldum,defalarca kaybettim.”
İki ayrı karakter…Tek bir noktada kesişen iki ayrı hayat.Araf… Hakan Günday’ın kalemine hayran bırakan bir cümle okyanusu,harika bir kurgu.Farklı.Okuyucuyu karakterlerin hayatına dahil etmek ne kadar zorsa, zoru o kadar kolay başaran cesaret timsali bir yazar.
Karamsar oldum,psikolojim alt üst oldu,hissizleştim,bedenim dahi hayatta kalmasın istedim.Fakat diğer tarafım zor da olsa umut etti, hayal kurdu,başarmak,çabalamak ve tutunmak istedi.
Sorarlarsa, “Ne iş yaptın bu dünyada?” diye , rahatça verebilirim yanıtını:
“Yalnız kaldım.Kalabildim! Altı milyarın arasında doğdum.Ve hiçbirine çarpmadan geçtim aralarından…”
İyi okumalar.
