“Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,
Yetmişinde bile, meselâ, zeytin dikeceksin,
Hem de öyle çocuklara kalır falan diye değil,
Ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,
Yaşamak, yani ağır bastığından.”
Baktım gülüşünden güzel şiir olur
sevdim gitti…
Sen yüzüne sürgün olduğum kadın,
madem sevmiyorsun
o zaman sahip çık gözlerine…
dönüp,
dolaşıp,
değmesinler gözlerime...
(Cemal Süreya)
Şimdi bana acıyarak bakıp ibret aldığını zannedenlere kızıyorum, çünkü çarkın dönmesiyle her şey değişebilir.yarın öbür gün bir vurgun daha yaparsam beni kutlamaya ilk o ahlakçılar gelir.