Zeren Tekin
@Seyyya
48 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
hükümsüz güzellik..Edebiyat
Puan vermedi
Bir şiir çığlığı gibi hissettim ilkin; sonra, akıntıda biraz yara bere izi ile nefes nefese kalıntı.. Allıca renk bırakır ya şiddetli esinti, çehresinde incinen gözlerin; dönüp bakmak istemedim merâma..
Reklam
Puan vermedi
Niçin cehennemin kızgın ateşi ile cebelleşip ardından kevser suyuna lâyık görülmek satırlarda bir mahâret kabûl edilir, anlamak güç. Ve yazarın onca kitabı İçin verdiği emeğinin bir satırla özetlenebiliyor olması üzücü. Başka hikâyelerde yeşermesi mümkün değil mi ümidin. Dilerdim her öyküsünün bir olmayışını.. Muadilleri için şanslı olduğunu bilmesi okur için hoş..
Tuhaf.Edebiyat
Yazarına sanırım ilelebet vedâ ettiğim kitap. Diğer birkaç kitabını da okudum. Simyacı, Beşinci Dağ ve şu an hatırlayamadığım bir kitabı daha... Saygı duyuyorum yazarlığa dâir duyduğu arzuya, neticesi okurda karşılığı olmayan emeğine, bilhassa azmine.. Okur’a da saygı duyulması gerekirdi. Okuduğunuz metnin ne olduğunu, ne anlattığını anlamakta zorlandığınız an “ben anlamadım herhâlde” kanaâtine varıp bitirmek için gayret ediyorsunuz. Herkes her şeyi anlama kabiliyetine sahip olamayabilir değil mi..tabiî.. Anlayamadığınız ise zamanınızı harcadığınız alfabetik dizaynın bir kitap olarak karşınıza çıkma cesareti oluyor.. Kahraman bir şeyler anlatıyor: yazar da bazen kahraman ile ilgili yorum yapıyor.. Bu kitabın yazarı o kadın kahraman olmalıydı. Yazmış olmak İçin yazmışlığı var sayılan Coelho değil. Edebî eser için konu sonsuz hacme sahip, ancak biçim emek ister. Değilse, herkes bir şeyler anlatabilir.. Mevzuu bu değil. Her nefes bir koca öykü kahramanıdır.. Kadın kahramanın öyküsü hattâ yaşama tutunma çabası.. Umutları ve hayalleri ve hattâ zaferi evet romansı duruyor ancak bunu okura sunma endişesi taşıyan bir yazar yok.. Anlatım yok. Ortada yazar yok. İmza niçin vardı, bilinmiyor. Ayrıca kahramanın kendi kalemindeki tutarsızlık bu kadar mı gizemliydi ve anlamak mümkün olamadı.. Netice: Bu okuma serüveninde rafa kaldırdığım yazar oldu, kitap değil.. Okurun zamanı, etikette yazan rakamdan çok daha kıymetli.
kitap mı kim bilir insan..Edebiyat
Siddhartha...İsim gibi duruyor, anlam arayışı çoğunda hiç bitmeyecek olan insan gibi duruyor..inanıyor gibi olup roman okuduğunu da düşünüyor okur, merak içinde devam ediyor okumaya...kendince yorum da yapar buluyor kendini okur, şöyle mi diyor ara ara.. keyif de alıyor okurken bâzen de sanki şaşkınlık oluyor.. o sessizliğin farkına varmadan duraklıyor da bâzen...sıradan duruyor, çok sıradan düşündürüyor..ancak bittiğinde bir roman bitmiş gibi olmuyor..bittiği ân için okuyorum çoğu zaman..Siddhartha, bir roman bir öykü olmalıydı hani benden uzak senden uzak bizden başka bir yanı olmalıydı..değil..tamamen yolculuk ve insan..Oğuz Atay’ın bildiği baş ile son’dan bilemediği ortasının öyküsü..
Reklam