Muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı,ama birçoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gideceklerdi.Bir ruh,ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize,bizim aklımıza,hesaplarımıza danışmaya lüzum Bile görmeden,meydana çıkıyordu...
Biz ancak ozaman sahiden yaşamaya, -ruhumuzla yaşamaya- başlıyorduk.ozaman bütün tereddütler,hicaplar bir tarafa bırakılıyor,ruhlar birbirleriyle kucaklaşmak için,her şeyi çiğneyerek,birbirine koşuyordu... Sabahattin AliKürk Mantolu Madonna