Anna Karenina

Anna Karenina
İnsan umutsuzluktan umut yaratandır https://1000kitap.com/yazar/yasa r-kemal Mezarıma çiçek istemem, ışık saçan ellerin toprağıma dokunsun yeter. Yıkılışım da sevgim kadar büyüktür benim
umut bir gün beni öldürecek
umut her gece son nefesini verir her sabah yeniden dirilir bende ölümsüz gibi bir şey oldu şu cefakar ömrümde
Şiir
Ne uzun bir labirentti yaşamak!!
İnsana Dair
Çizgi roman gibi
tüm hayatımın acıları toplanıp yüz hatlarımdan dışa vurmuştu, bu sebepleydi bu sert duruş
Ben ve bütün arkadaşlarım büyüyor, büyüdükçe değişiyorduk. Çocukluğumuz erişemeyecegimiz kadar uzakta kalıyordu bize hiç farkettirmeden. Zaman masumiyetimizi, katıksız neşemizi, mızıkçılıklarımızı, oyunbazlıklarımızı, kimimizin annesini, kimimizin babasını silerek geçip gidiyordu. Bu muydu hayat? Bu kadar acımasız mıydı? İçim birden çok acıdı!
Alıntı