Asıl mucize kendisine olmuştu, bunu hissediyordu; bu yaşında içinden Taşan sevdiği birine vermek, ona sevmeyi öğretmek, muhteşem bir çiçek gibi açacak tohumu ekmek Lütfiye bağışlanmıştı ona. Hayat bunu sağlayarak yeterince cömert davranmamış meydana?
Sanırdım gündüzü onlara gece
İçimde ümitti dost bildiklerim
Ne zaman yıkılıp yere düştüysem
Bırakıp da gitti dost bildiklerim...
Nerede o sözlere kaldığım günler ?
Her gülen yüzü dost sandığım günler
Acidan kahrolup yandığını günler
Ta canıma yetti dost bildiklerim...
Ümit Yaşar Oğuzcan