"sen ömründe bir kere, bir kere sevinirken,
Tanrı yolu uzaktır! Biz sıkı giyinirken,
Ve demir dağ bir daha delinirken,
Yastığımız mezar taşı, yorganımız kar olsun,
" Vaktiyle bir Atsız varmış ", var olsun!"
Üzülüyorsun, takma, diyorlar.
Kızıyorsun, değmez, diyorlar.
Boş veriyorsun; gamsız, diyorlar.
Konuşuyorsun, muhatap olma, diyorlar.
Çekip gidiyorsun, mücadele et, diyorlar.
Alttan alıyorsun, tepene çıkardın, diyorlar.
Bağırıyorsun, sakin ol, diyorlar.
Aklı başında davranıyorsun, bu kadar uslu olunmaz, diyorlar.
Ölünce ne diyecekler?
Muhtemelen; "Ölüm sana yakışmadı."
Normal tabii, dirimizi beğenmediler ki,
ölümüzü beğensinler.
Müşfik Kenter