Kamil Sahin
@Shn__
"Ya bir sebebin yokluğu,
sebebin ta kendisiyse?"
Şu anda okuduğu kitap
Kalemden..Deneme
Kavurucu bir sıcak var..
Arada esen ve senden bazı sıkıntıları götürmek ister gibi yüzünü okşayan ılık bir rüzgar..İnsanlardan artakalanları temizleyen işçiler var,, ve bir de insancıklardan artakalanları asla temizleyemeyecek insanlar..
İnsan sora sora Bağdat'ı bulur da,,sora sora kendini bulur mu muallak..
Doğru değil yüklerinden sırt çantanı bir banka bıraktığında kurtulduğun.. Doğru değil yokuştan çıkarken sigara içmemen gerektiği..Ve son kez doğru değil hayata bu kadar tutkulu bir şekilde bağlanma isteği.. Sokakta su satan amcadan aldığım suyu düşürmüşüm bir de! Neden yazdıklarıma hep insan manzaraları karışır benim? Özellikle hayatla tutuştuğu kavgayı kaybetmemek adına hayatın ne olduğunu bilmeyen insanların manzaraları.. Bu şehrin herkese istediğini verdiği doğru mu,, ya da şair ettiği adamı? Peki yıllardır her yıl beni en az bir kere buraya getiren ve bilmediğim bir şeylerin peşinden koşturan şey ne? Sahi arayanlar mıydı bulanlar aradığını,, bilenler miydi yoksa ? Dünya göbek bağıyla beraber hayatla bağını kopanların mıydı,, yoksa daha attıkları ilk küçük adımda elleri açık bir şekilde gülümseyerek hayata bağlananların mı? Bir kaç saat daha az düşünmek uğruna hiç bir plan program yapmadan yola çıkanların olmadığı kesin... Sarardığında kendini tutunduğu daldan bırakarak intihar eden yaprakların ve insanın avuç içlerine bakan martıların olmadığı da kesin,, bir de başı ellerindeki kumlara gömülü olanların..
Şimdi daha serin hava ve şimdi daha kavruk içim, ilk adımımdan buraya...
Kamil Şahin.
Reklam
'Düşüncelerini çizgiyle ifade ediyorlarmış. Ben yazıyla bile anlatamıyorum... '
"Doğrunun ne olduğunu bilmedikçe, doğruluğun iyilik olup olmadığını nasıl kestirebiliriz" ?
Kalemden..Şiir
Asfalt bir hayatın ortasında gidenleri bekliyorum,,
simetrik kaygılarım sokağın iki ucunda ve sokak lambaları gölge kokuyor asfaltın aydınlığına.
Yalnızca karanlıkta görülebilen kadınlar peydahlanıyor ay sonuna..
Yardım çığlıklarına kulaklarımı tıkayıp koştuğumdan beri rengarenk kadınlar da uğramıyor ruhumun karanlık sokaklarına.
Terk edenlerin ayak izleri görünmüyor burada,,
lakin bende terk edemiyorum bu sokağı..
Yüzü ormana dönük ateş, dere kenarına dizilmiş gecekonduların hüznü, polenlerin öfkesi,, gecenin kirli sakalı, kırık kiremitler, üç yumurta bir penaltı..
Balkonlardan durmadan halı silkeleyen kadınlar,delilik sokağın bulaşıcı hastalığı..
Kaçak elektrik, regal çorap, çoraplardan
yapılmış toplar, ekmek arası helva, köle kuşlar, özgür kediler, kayıp çocuk mezarları,
İçim bütün rutubet...
Yıkıyorum karıncaların yuvasını başlarına yapıyorlar, tekrar yıkıyorum yine yapıyorlar, yıkıyorum yapıyorlar..
Ağzı soğan kokulu bir Osman,
tarçın renkli bir kadına aşık olma cesaretini gösterdiğinde elleri bıçaklı mahelleli sokaklara döküldü..
Osman'a yanmam gerekiyordu,, Kahverengi'ne yandım..
Babamın sessizliğini süpürüyor Annem halının altına,
tırnaklarımı yiyorum mide'me bende.. Başımıza yıkışmış soğuk,
Yaşlanıyor gerçekliğimiz..
Tütün sarıyor kalan zamanlarında Babam,
Ben gizli gizli içiyorum...
Ne suya aç bir toprağım,ne de maviye doymuş bir gökyüzü..
Kamil Şahin.
Reklam