SEHER TEMEL
@Shrtml385
Atatürk Üniversitesi ‘24
Şu anda okuduğu kitaplar
Ölüm Denen Gerçek...
"Yaşlılık,kısa mesafelerin haddizâtında ne kadar uzun olduğunu görme vakti."
Geçmişten uzaklaştıkça yaklaşıyoruz "ölüm" denen gerçeğe...
Hasan Ali Toptaş'ın yalınlığı mükemmel bir şekile soktuğu bu eser bize ölümün sesini getirir;#ecelatı,#beyazgömlekliçocuk, #Gömü ölümün bu sesini gürültüye çeviren en net simgeleridir kitabın.Bu sesi okuduğunuz her satırda kulaklarınızın dibinde hissedeceksinizdir.
İşte,ölüm;gürültüsüyle içinde kocaman sessizlik barındıran gerçek...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
KOŞARADIM
gittikçe yalnızlaşıyorsunuz insan kardeşlerim
ne bir ortak sevinciniz kaldı sizi çoğaltacak
ne bir içten dostunuz var acınızı alacak
unuttunuz nicedir paylaşmanın mutluluğunu;
toprağı rüzgârı denizi göğü
o her zaman bir insanla anlamlı
tükenmez bir hazine gibi kendini sunan doğayı
unuttunuz, gömülüp günlük çıkarların
ve ucuz korkuların kör kuyularına
daraldıkça daraldı dünyaya açılan pencereniz.
fırlayıp ilk ışıklarıyla günün dağınık yataklardan
koşaradım gidiyorsunuz işinize değişmeyen yollardan
kurulmuş saatler gibi günboyu çalışıp tekdüze
uzayan gölgelerle koşaradım dönüyorsunuz evinize.
ne kadar uzaksa bir felaket sizden o kadar mutlusunuz
unuttunuz başkalarının acısını duymayı
küçük çıkarların büyük kurnazları
alışverişe döndü tüm ilişkileriniz, hesaplı, planlı
sevgileriniz ayaküstü, ilgileriniz koşaradım
unuttunuz konuşmayı kendinizi vererek
düşünmeden bir başka şeyi, içten yalın dürüst
dışa vurmayı duygularınızı
unuttunuz, neydi bir ince söze yakışan en güzel davranış.
gittikçe yalnızlaşıyorsunuz insan kardeşlerim
-ki bu en büyük kötülüktür size-
yıkanmıyor bir kez olsun yüreğiniz yağmurlarla
denizler boşuna devinip duruyor bir çarşaf gibi
gerip ufkunuza mavisini, çiçekler her bahar
Sartre'den
Vaktimi nasıl geçirdiğim,uzun zamandan beri kimsenin umurunda değil. İnsan yalnız yaşayınca bir şey anlatmanın bile ne olduğunu unutuyor;dostlarla birlikte,inanılabilir şeyler de ortadan kayboluyor.Olaylar da öyle.İnsan onlara da aldırmaz oluyor:Bir bakıyorsunuz konuşan insanlar çıkıyor ortaya,bir bakıyorsunuz çekip gidiyorlar.Başını sonunu duymadığınız hikâyelere dalıyorsunuz.
